تبلیغات
دنیای دیوانه ی دیوانه - مطالب 80

زرد اما سرخ

1396/05/11 20:27نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: 80 ،
 
سالروز صدرنشینی ترانه «بانوی سرخ پوش»

٣١ سال پیش در چنین روزی کریس دی برگ، خواننده کهنه کار ایرلندی تبار، موفق شد با انتشار ترانه مشهور «بانوی سرخ پوش» به صدر جدول ترانه های برتر بریتانیا صعود کند. این نخستین بار بود که این خواننده بعد از ٢٠ سال فعالیتش در عرصه موسیقی، موفق می شد در یک جدول معتبر موسیقی به رتبه نخست برسد. «بانوی سرخ پوش» سه هفته متوالی این عنوان را حفظ کرد. کریس دی برگ از سال ١٩٧٤ و با آلبوم «در دوردستی بیرون از دیوارهای این قلعه» کار حرفه ای مستقل خود را آغاز کرده بود؛ آلبومی که با وجود داشتن ترانه درخشانی مانند «برگشتن»، توجه چندانی را برنینگیخت. چنین شد که کریس دی برگ تمام قوایش را روی متن ترانه هایش متمرکز کرد و آلبوم بعدی خود «قطار اسپانیایی و داستان های دیگر» را ارائه کرد که این یکی توانست برایش شهرت و محبوبیتی به هم بزند. غیر از خود ترانه «قطار اسپانیایی»، ترانه هایی مانند «آسمان تنها» و «آدمی فضایی به سفر آمده» از بهترین های کارنامه این خواننده محسوب می شوند و در این آلبوم قرار دارند. اما «بانوی سرخ پوش» ترانه ای است از آلبوم موفق «به درون نور» که محصول همکاری دی برگ با کمپانی ای اندام بود. سه ترانه موفق دیگر هم در این آلبوم قرار دارد که وقتی امروز آنها را مرور می کنید، هر سه از «بانوی سرخ پوش» خیلی بهتر هستند: «شب قبل»، «تردید کشنده» و «یک واژه». اما بخت با ترانه آرام رمانتیک دی برگ یار بود و آن را به صدر رساند. این ترانه را کریس برای همسرش «دایان» سرود و گرچه در متن آن اشاره مستقیمی به او نداشت، اما همواره تایید کرد که تحت تاثیر شخصیت وی این قطعه را ساخته است. او گفت نیروی محرکه این قطعه یک خاطره از لباسی بود که در نخستین دیدارشان دایان بر تن داشت و اعتراف کرد این اتفاق مهمی است، چون مردان غالبا از یاد می برند که همسران آتی شان در نخستین دیدار چه لباسی بر تن داشته اند. اما این ترانه موفق بسیار ساده، خطی و سرراست بود. ملودی و متن آن بدون پیچیدگی خاصی راه خود را می رفت و بی آنکه اوج و فرود عجیب وغریبی داشته باشد، به پایان می رسید. برایش یک ویدئو هم ساختند که اصلا تماشایی و خوب نبود. راستش شخصا اگر بخواهم گلچینی از کارهای کریس دی برگ برای خودم داشته باشم، حتما «بانوی سرخ پوش» را کنار می گذارم. وقتی او ترانه های درخشانی مانند «مرد پشت خط»، «آخرین باری که گریستم»، «بر اوج احساس» و «به پشت سر نگاه نکن» دارد، اصلا چه جایی باقی می ماند برای چنین قطعه سانتی مانتالی؟ اما خب، این عقیده من احتمالا به اندازه نصف جمعیت دنیا مخالف دارد. موفقیت این ترانه در دنیا عجیب و کم نظیر بود و تبدیل شد به پرفروش ترین تک آهنگ کارنامه کریس دی برگ. آمریکایی ها آن را زیاد تحویل نگرفتند و بیش از رتبه سوم را به آن ندادند. اما بریتانیا، کانادا، بلژیک، هلند و نروژ و از پی آنها سایر ممالک اروپایی آن را بر صدر نشاندند و ستایشش کردند. اما صبر کنید. در سال ٢٠٠٠ و در یک نظرسنجی نیمه رسمی، آن را در رتبه سوم بدترین آهنگ های دهه ٨٠ قرار دادند! حقیقتش این است که به قول نیل نورمن، منتقد موسیقی روزنامه ایندیپندنت، این آهنگ روی احساسات عامه مردم تاثیر می گذارد و اشکشان را جاری می کند. در نسخه سینگل این ترانه که به شکل کاست عرضه شده بود، در ساید بی نوار، ترانه درخشان «خلسه پرواز» قرار داشت که معرکه بود. راستش کلا ماجرای این ترانه و موفقیتش عجیب است. کریس دی برگ به خاطر شعور شاعرانه بالایش همیشه ستوده می شد و می شود. یعنی در کل کم هستند قطعاتی که او در آنها از منظر آهنگ سازی کار خیلی ویژه ای کرده باشد. درعوض در شعرهای روایی، شعرهایی با مضامین سیاسی و اجتماعی و کارهای پیچیده زبانی بسیار مهارت دارد. سطرهای درخشانی در میان ترانه هایش می توان یافت که به شعر بهترین شعرای بریتانیا پهلو می زند: مثلا بخش آغازین ترانه «انقلاب»: «برخیزید ای پسرها که نوری افتاده در پنجره/ می توانم بشنوم که بر در می‎ کوبند/ صداهایی می آید از خیابان ها/ و آوای گام هایی که در حال دویدن هستند/ و نجوا می کنند این واژه را: انقلاب». در قیاس با این ترانه و بسیاری دیگر از نمونه های موجود در کار کریس دی برگ متن «بانوی سرخ پوش» بسیار پیش پا افتاده و با اجازه تان زرد است: «هرگز تو را به اندازه امشب دوست داشتنی ندیده بودم». تفاوت از کجا تا کجا؟ به هر حال کریس دی برگ با این ترانه جهانی شد و از یک خواننده صرفا شناخته شده در ایرلند و بریتانیا فراتر رفت. بعدها به طور مستمر یک سال در میان آلبوم منتشر کرد و البته هرچه به این روزگار نزدیک تر شد کارش بیشتر افت کرد. آخرین آلبوم خیلی خوبش را اگر خواستید، باید بروید به اوایل دهه ٩٠ و آلبوم «رنگ های در پرواز» را بشنوید که قطعات بسیار خوبی مثل «برادر جان»، «دل تاریکی» و «بدرخش» در آن هست. به هر حال، اما چون قرار ما این است که اینجا اولویت را به نوستالژی دهیم، باید اعتراف کرد در میان کارهای کریس دی برگ هیچ کدام به اندازه «بانوی سرخ پوش» نوستالژیک نیست و همین شاید برای حقانیت جایگاه آن کافی باشد. شاید جز در ایرلند، او در هیچ کشور دیگری به اندازه ایران هوادار نداشت. در اوایل دهه ٧٠ برای خودش بتی بود و در دبیرستان دعواها می شد بین هواداران او و کسانی که اهل موسیقی راک بودند. البته وقتی به ایران آمد دیگر از آن ارج و قرب گذشته اثر چندانی برجا نمانده بود.
    
 دانلود این ترانه
**

 روزنامه شرق

آخرین ویرایش: 1396/05/11 20:30

 

ایگی پاپ مرده؟!

1393/10/14 21:42نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 

این فیلم Trainspotting پر از صحنه های جذابه، شخصیت های جالب مثل بگبی، احمق هایی مثل سیک بوی، بیچاره هایی مثل تامی، پر از صحنه های ناراحت کننده، ولی به من بگن کدومشون خیلی ناجور بود میگم وقتی دایان به مارک گفت: ایگی پاپ مرده، باید بری دنبال یه چیز تازه. چی میگه این. البته مارک هم گفت که ایگی نمرده، ولی خیلی حالم بد شد.

ایگی پاپ هرگز نمی میرد، حداقل برای من.

شخصا ترانه مورد علاقه ام ازش Repo Man که روی فیلم Repo Man بود. عجب فیلمی بود اون، هری دین استنتن(آخر بازیگری، داخل همه فیلم ها هم هست).

ولی این ترانه The Passenger که در Trainspotting هم بود خیلی باحاله.

 

 


آخرین ویرایش: - -

 

پروژه ورزشگاه فیورنتینا دچار مشکل می‌شود؟

1393/08/4 17:33نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: 80 ،
 


جنجال هایی در خصوص ساخت پروژه ورزشگاه اختصاصی فیورنتینا در فلورانس شکل گرفته است.

مسئولین فیورنتینا در جولای از پروژه ساخت ورزشگاهی مدرن بدون حمایت دولت رونمایی کردند که 305 میلیون یورو ارزش دارد. آنها قصد دارند خانه ی جدیدشان را در منطقه مرکافیر بسازند که بزرگترین بازار میوه و سبزیجات فلورانس در آن قرار گرفته است.

فردا جلسه ای با حضور مسئولین نهادهای مختلف برگزار می شود، اما هواداران بنفش ها چندان خوشبین نیستند.

دلیل بدبینی هواداران این است که نماینده آگوفی، اتحادیه تاجران محلی که قدرت زیادی دارد، به این جلسه دعوت نشده و داریو ناردلا شهردار فلورانس چنین تصمیمی گرفته است.

سخنگوی آگوفی در مصاحبه با وب سایت فیورنتینا توضیح داده که شهردار فلورانس آنها را جریان این پروژه قرار نداده است.

اما پاسخ شهردار ناردلا این است که آنجلو فالکتی به عنوان حافظ منافع آگوفی و منطقه مرکافیر در جلسه شرکت می کند.

از سوی دیگر، مسئولین فیورنتینا هم اعلام کردند که به حقوق اتحادیه احترام می گذارند و مسئولین بودند که چنین تصمیمی گرفتند نه باشگاه.


آخرین ویرایش: - -

 

به سن و سال چه ربطی دارد؟

1393/07/12 08:37نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 


سه دهه پیش موفقیت خوانندگان مسن و ترانه های آنها غیرعادی نبود اما امروزه عالم موسیقی پاپ کاملا متفاوت است. سی سال پیش در سپتامبر ۱۹۸۴ بالاخره انتظار تینا ترنر به پایان رسید و ترانه او به نام "به عشق چه ربطی داره" به صدر جدول پرفروش ترین ترانه های پاپ صعود کرد. تینا ترنر پس از یک جدایی سخت از همسرش در دهه ۱۹۷۰ فعالیت خود را به شکل مستقل از سر گرفت و به یک خواننده موفق بدل شد.

زمانی که ترانه او به صدر جدول پرفروش ترین ها رسید تینا ترنر ۴۴ ساله بود و مسن ترین خواننده زنی که تا آن زمان به چنین موفقیتی می رسید. در آن دوران موفقیت یک خواننده کهنه کار و فروش گسترده ترانه ای از او در عالم موسیقی پاپ عجیب نبود. یک سال بعد از آن گریس اسلیک که او هم ۴۴ ساله بود، با اجرای تازه ای از ترانه "ما این شهر را می سازیم" که از آثار قدیمی گروه استارشیپس بود، به موفقیت رسید. و در سال ۱۹۹۹ نیز شر خواننده آمریکایی در سن ۵۳ سالگی با ترانه "باور" باری دیگر به صحنه موسیقی پاپ بازگشت.

اما در دهه اخیر مواردی مثل موفقیت تینا ترنر به حوادث بسیار نادری بدل شده اند. خوانندگان و گروههای قدیمی خوب که هنوز کاملا حذف و یا بازنشسته نشده اند برای ادامه کار و برگزاری کنسرت باید به اجرای مجدد آثار قدیمی خود تکیه کنند. چون بازار فروش و جدول ترانه های پاپ در انحصار خوانندگان و گروههایی است که مرتب جوانتر و کم سن و سال تر می شوند. کسانی مثل سم اسمیت که ۲۲ ساله و یا لورده که فقط ۱۷ ساله است، امروزه فضای موسیقی پاپ را اشغال کرده اند. البته شهرت همواره متعلق به جوانترها بوده ولی هیچگاه نه به حدی که امروزه شاهد آن هستیم.

چه چیزی تغییر کرده؟

خوانندگان و گروههای قدیمی چطور در دهه های گذشته می توانستند ارتباط خود را با عالم موسیقی پاپ حفظ کنند؟ نگاهی دقیق تر به مثال های برجسته دهه های گذشته نشان می دهد که این هنرمندان و گروههای نسبتا مسن نوآوریها و تحولات در فرهنگ پاپ را نادیده نمی گرفتند ولی به شکلی با اصالت و معتبر این تغییرات را می پذیرفتند.

به عنوان مثال تینا ترنر در ترانه های دوره فعالیت جدید و انفرادیش سعی کرد همان حال و هوای آمیخته به راک پر سرو صدا را بازسازی کند که در دوران همکاری با همسر سابقش در دهه ۷۰ بزرگترین موفقیت ها را برای آنان به ارمغان آورده بود.

تینا ترنر پس از اجرای برنامه در کنسرت های راد استوارت و یا گروه رولینگ استون به عنوان هنرمند فرعی، با ترانه "به عشق چه ربطی داره" توانست نشان دهد که چیز بیشتری در چنته دارد. ترانه های او در کنار چهره های موفق آن زمان مثل ون هیلن، پرینس و یا بروس اسپرینگستین به صدر جدول پر فروش ترین ها رسید.

استعداد و زیرکی در درک گرایش های جدید موسیقی پاپ به گروه رولینگ استونز کمک کرد تا در سال ۱۹۷۸ با ترانه "دلم برات تنگ شده " که ترکیبی بود از راک دود خورده و موسیقی دیسکویی زودگذر به صدر جدول پرفروش های موسیقی پاپ صعود کند. در آن سال تمام اعضای گروه رولینگ استونز نزدیک به چهل و یا بالاتر از چهل سال سن داشتند.

در دهه های گذشته تعادل خوبی از فرصت طلبی و امانت داری به هنرمندان و گروههای مسن تر کمک می کرد تا در عرصه موسیقی پاپ فعال بمانند. دایان وارن ترانه سرای آمریکایی در سالهای دهه ۹۰ برای تعداد زیادی از خوانندگان از جمله سلین دیون ترانه های موفقی ساخت و حتی گروه راک قدیمی اروسمیث نیز یکی از ساخته های او را اجرا کرد. در آن زمان استیون تایلر خواننده گروه ۵۰ ساله بود و از آخرین موفقیت آنها تا قبل از آن تاریخ حدود ده سال می گذشت. ترانه آنها به نام "نمی خوام هیچی رو از دست بدم" در سال ۱۹۹۸ به صدر جدول پر فروش ترین های پاپ رسید.

در عین حال گنجاندن این ترانه به عنوان بخشی از موسیقی متن فیلم "آخرالزمان" به موفقیت تجاری آن کمک کرد. برای طرفداران سینه چاک و قدیمی گروه راک اروسمیث اجرای این ترانه پاپ حکم آخر الزمان را داشت ولی احتمالا اعضای گروه تصور دیگری داشتند. با این همه اجرای این ترانه باعث شد که این گروه طرفداران جدیدی پیدا کند و پای استیون تایلر را که اکنون هفتاد و چند ساله است باری دیگر به برنامه های موسیقی و سرگرمی باز کرد.

در همان سال شر، خواننده قدیمی آمریکایی با ترانه "باور" به صحنه بازگشت. این ترانه با ضرب های کوبه ای متداول در موسیقی هاوس و تغییر صدای شر به وسیله اتو تیون که در بعضی بخش ها صدای خواننده را لیزری می کرد، تمام عناصر موسیقی رقصی متداول در سطح جهان را داشت و شر را در قالبی جدید و مد روز عرضه می کرد.

کارلوس سانتانا نیز در سال ۱۹۹۹ با تک ترانه ای به نام "نرم" در سن ۵۲ سالگی به موفقیت زیادی رسید. کارلوس سانتانا در اجرای این ترانه گیتاریست اصلی بود و آن را به اسم خودش منتشر کرد ولی ترانه سرا و خواننده آن در حقیقت راب توماس از گروه مچباکس ۲۰ بود. این تنها اثر کارلوس سانتانا است که به صدر جدول پر فروش ترین های پاپ رسیده است اما به احتمال زیاد بدون دخالت تماس های راب توماس با عالم موسیقی پاپ در آن سالها چنین موفقیتی حاصل نمی شد.

اما همه این ها طی دهه اخیر تغییر کرده است. جدول پر فروش های موسیقی پاپ برای خوانندگان و گروههای قدیمی به یک محدوده ممنوعه پرواز بدل شده مگر آنکه از روش کارلوس سانتانا تقلید کرده و مثل امینم با خوانندگان جوان و مد روز همکاری کنند.

امینم از بچه های خلاف و سابق موسیقی رپ که در سن چهل سالگی ثروت میلیونی به هم زده، برای اجرای دو ترانه اخیر خود به نام های "دروغ گفتنت رو دوست دارم" و "هیولا " از ریانا خواست تا با او همکاری کند. یکی دیگر از موارد استثنایی موفقیت خوانندگان نسبتا مسن تر نمونه سیا فورلر خواننده ۳۸ ساله استرالیایی است. تازه ترین کار موفق او که به ده ترانه صدر جدول موسیقی پاپ رسیده با شیوه خواندن بیانسه شباهت های بسیار عجیبی دارد.

دوران رادیو

سایر ستاره های قدیمی موسیقی پاپ نتوانسته اند به چنین موفقیتی برسند. به عنوان مثال کارهای امسال ماریا کری ستاره پر قدرت موسیقی پاپ که زمانی متوقف نشدنی به نظر می رسید و یا ماری جی بلایج که هر دو اکنون چهل و چند ساله هستند، اصلا توجهی به خود جلب نکرد. ستاره های کهنه کار موسیقی راک مثل اریک کلپتون و یا بروس اسپرینگستین نیز هر چند هنوز هم آلبوم های تازه ای منتشر می کنند و یا کنسرت های موفقی اجرا می کنند ولی اکثر افرادی که از آنها استقبال می کنند همان طرفداران قدیمی آنها هستند و هیچیک از آنها در دهه های اخیر نتوانسته اند طلسم راهیابی به جدول ترانه های پر فروش را بشکنند.

اما اصلا چرا این نکته مهم است؟ چون موفقیت یک ترانه از راه پخش رادیویی می تواند تا حد زیادی سرنوشت یک خواننده و گروه و شناخت افکار عمومی از آنها را زیر و رو کند. به عنوان مثال ترانه ای به نام "سفتش کن" از گروه بلک کیز در سال ۲۰۱۰ ابتدا در جدول پر فروش ترین های موسیقی پاپ به رده ۸۷ رسید. اما پس از آنکه بسیاری از ایستگاههای رادیویی تجاری این ترانه را به کرات پخش کردند با موفقیت زیادی روبرو شد طوریکه این گروه پس از سالها اجرا در کلوپ های کوچک یکباره در استادیوم های بزرگ کنسرت گذاشتند.

پاتریک کارنی یکی از اعضای گروه در سال ۲۰۱۰ به من گفت:"همه به ما می گفتند که هیچ چیزی مثل پخش کارهایتان از رادیو نمی تواند روی آینده شما تاثیر بگذارد. می توان بهترین ترانه ها و آلبوم های ممکن را ساخت ولی اگر از رادیو پخش نشوند شنوندگان شما همان طرفداران اولیه باقی خواهند ماند."

اما امروزه که اعضای این گروه به سن سی و چند سالگی رسیده اند به خوبی فهمیده اند که حفظ آن حد از موفقیت در عرصه موسیقی پاپ همیشگی نیست. پاتریک کارنی می گوید:"من شاهد بودم که این حالت برای گروههای دیگر اتفاق افتاده، مثل اینکه باد همه چیز را یکباره با خودش می برد. و گروه ما هم نه یک استثنا است و نه چیز ویژه ای دارد که بتواند از این اتفاق جلوگیری کند. تمام موفقیت ما محصول پخش رادیویی یکی از ترانه هایمان بود و حقیقت این است که ما گروهی نیستیم که موسیقی باب طبع رادیوهای تجاری بسازد."

بسیاری دیگر از گروههای شبیه بلک کیز که اکنون به دوران میانسالی موسیقی راک ان رول نزدیک شده و یا از آن عبور کرده اند از این قاعده تبعیت می کنند و چنین سرنوشتی در انتظار آنهاست.

 

گریگ کوت منتقد موسیقی روزنامه آمریکایی شیکاگو تریبون


آخرین ویرایش: 1393/07/12 08:38

 

آلبوم جدیدی از مایکل جکسون به‌زودی منتشر می‌شود

1393/01/14 17:16نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 

آلبوم جدیدی از مایکل جکسون شامل هشت ترانه از آرشیو کارهای منتشر نشده او روز سیزدهم ماه مه به بازار عرضه خواهد شد.

عنوان آلبوم Xscape است و ترانه های آن را آنتونیو ال. ای. رید مدیر شرکت تولید موسیقی اپیک، از میان ساخته های کامل نشده و ترانه های تمرینی مایکل جکسون طی چهار دهه گذشته برگزیده است.

این ترانه ها با کمک تهیه کنندگان سرشناس موسیقی پاپ در آمریکا از جمله تیمبالند، ترانه سرا و خواننده رپ که نام اصلی او تیموتی زاکری موسلی است و با خوانندگانی مثل جاستین تیمبرلیک همکاری می کند و استارگیت که تهیه کننده آثار خوانندگان مشهوری مثل بیانسه و ریانا است بازسازی و تکمیل شده اند.

ال ای رید می گوید روند بازسازی و تکمیل این ترانه در حقیقت "روز آمد کردن" این آثار بوده است. او افزود:"ما از تکمیل این آلبوم وعرضه آن به جهانیان بسیار مفتخریم."

در نسخه دولوکس این آلبوم که جداگانه به بازار عرضه خواهد شد ترانه های اصلی مایکل جکسون در کنار نسخه رمیکس و بازسازی شده ارائه خواهند شد.

از مجموع این هشت ترانه فقط ترانه Xscape که نام آلبوم از آن گرفته شده، توسط تهیه کننده اصلی آن یعنی رودنی جرکینز بازسازی شده است که در سال ۲۰۰۱ درتولید آخرین آلبوم ضبط شده مایکل جکسون در استودیو به نام Invincible با این هنرمند همکاری داشت.

جان برانکا و جان مک کلین مجریان وصیتنامه و اموال مایکل جکسون گفته اند: "مایکل جکسون یک هنرمند نوگرا بود و همیشه برای خلق آثار تازه به دنبال همکاری با تهیه کننده های جدید می گشت. در عین حال او همیشه آثار خود را منطبق با تازه ترین فرم های تولید موسیقی می ساخت. ترانه های این آلبوم جدید به بسیاری از لحاظ همین مرام را حفط کرده اند و ما به خاطر نگاه دقیق ال ای رید و توجه او به این نکته از او قدردانی می کنیم."

مایکل جکسون روز ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹ در سن ۵۰ سالگی براثر مصرف بیش از حد ماده بیهوشی قوی پروپونول درگذشت.

او قبل از مرگش چندین سال گوشه گیر شده بود و در مجامع علنی ظاهر نمی شد ولی خود را برای بازگشت به صحنه و اجرای چندین کنسرت زنده در یکی از سالنهای بزرگ لندن آماده می کرد.

به مایکل جکسون لقب سطان پاپ داده اند. او در طول فعالیت موسیقی خود که از چهار دهه پیش و در دوره کودکی به عنوان عضوی از گروه جکسون ۵ شروع شده بود، دهها ترانه ماندگار به جا گذاشت.

در سال ۲۰۱۰ آلبومی از کارهای منتشر نشده وی با عنوان "مایکل" به بازار عرضه شد. از جمله ترانه های نسبتا خوب آن آلبوم می توان به "دست مرا بگیر" اشاره کرد که یک ترانه دو صدایی بود که آن را با آکون خواننده سبک آر اند بی اجرا کرده بود و در زمان مرگ مایکل جکسون تقریبا کامل شده بود.

ترانه دیگر آن هم اجرای مجددی بود از یکی از ترانه های قدیمی مایکل جکسون در دهه ۱۹۸۰ به نام ارکستر زرد جادویی پشت ماسک.

اما منتقدان در مورد آن آلبوم واکنش خوبی نداشتند. روزنامه بریتانیایی گاردین آن را "پردست انداز و ناقابل" توصیف کرد و مجله موسیقی رولینگ استون هم نوشت: "خود مایکل جکسون هیچگاه چنین مجموعه ای را منتشر نمی کرد."

با این همه آلبومی که در سال ۲۰۱۰ عرضه شد فروش نسبتا خوبی داشت هر چند با پرفروش ترین آلبوم مایکل جکسون یعنی تریلر که فروش آن بالای ۵۰ میلیون نسخه است قابل مقایسه نبود. اما عرضه همان آلبوم نه چندان موفق ظاهرا راه را برای بازتولید و نشر آثار دیگری از این خواننده فراموش نشدنی هموار کرده است.

 

ترانه‌های پس از مرگ

خبر عرضه آلبوم جدیدی از کارهای مایکل جکسون تازه نیست. از زمان مرگ سلطان پاپ در سال ۲۰۰۹ مرتب وعده داده شده بود که چنین آلبوم هایی به بازار خواهند آمد.

اولین آلبوم که در سال ۲۰۱۰ عرضه شد به هیچ وجه موفقیت آلبوم های قبلی این هنرمند را نداشت.

احتمالا دلیل اصلی آن این بود که مایکل جکسون که به کمال گرایی در تولید آثار خود شهرت داشت، خود دیگر زنده نبود.

از روی نسخه های اولیه آلبوم جدید Xspace که در اختیار منتقدان قرار داده شده در همین واکنش اولیه می توان گفت که از آلبوم "مایکل" که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد، کمی بهتر است.

اما باید یادآوری کرد که برای طرفداران پر و پا قرص مایکل جکسون این آلبوم واقعا چیز جدیدی ندارد. برخی از ترانه های آن از مدتها پیش روی شبکه اینترنت در حال گردش بوده اند.

شاید بتوان گفت که تنها عنصر جدید آن نحوه بازسازی ترانه ها توسط تهیه کنندگان نام آوری مثل تیمبالند و استارگیت است.

ترانه اول آن با کارهای مایکل جکسون در سبک موسیقی دیسکویی شباهت زیادی دارد و حال و هوای سالهایی را که او با سبک آر اند بی کلنجار می رفت به خوبی زنده می کند. اما در عین حال در بعضی از ترانه ها جزییات مربوط به تولید یک موسیقی جدید بر صدا و اجرای مایکل جکسون غلبه می کند.

برخی از ترانه ها را مایکل جکسون در دهه ۱۹۷۰ در سنین نوجوانی ضبط کرده بود و متاسفانه می توان دید که صدای او در آن زمان قدرت و گیرایی کافی را نداشت.

در عین حال این سئوال پیش می آید که اگر این ترانه ها در همان سالها واقعا ارزش عرضه نداشتند چرا امروزه باید مورد قبول واقع شوند؟

هنوز فهرست کامل همه ترانه های این آلبوم علنی نشده است ولی از میان آنچه که تاکنون ما شنیده ایم بدون شک بهترین ترانه، چه به لحاظ صدا و اجرا و چه به لحاظ تولید موسیقی آن، ترانه گنگستر است. و ترانه ای که به احتمال زیاد جنجال برانگیز خواهد شد ترانه ای است به نام "می دانی فرزندانت کجا هستند؟" که ظاهرا پاسخ مایکل جکسون به اتهاماتی است که از سال ۲۰۰۰ به بعد در مورد سوء استفاده جنسی او از کودکان مطرح می شد.

چی چی ایزوندو، خبرنگار موسیقی


آخرین ویرایش: - -

 

لو هم رفت

1392/08/6 17:09نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 

لو رید، یکی از خوانندگان و آهنگسازان موسیقی راک که کارهایش سرلوحه بسیاری از هنرمندان موسیقی بود، در ۷۱ سالگی درگذشت.

او کارش را با گروه موسیقی "ولوت آندرگراند" آغاز کرد.

لو رید، خواننده دو آهنگ معروف Perfect Day (روز عالی) و Walk on the wild side (به دیوانگی بزن) است.

از او به عنوان هنرمندی یاد می کنند که تاثیر بسیاری بر خوانندگان و آهنگسازان موسیقی راک داشته است.

گروه ولوت آندرگراند، به خاطر ترکیب هنرهای تجسمی و موسیقی و همین طور همکاری با هنرمند نامی آمریکا، اندی وارهل، شناخته شده است.

اسوشیتد پرس از قول نماینده لو رید نوشته که او به خاطر مشکل کبد، درگذشته است.

اندرو وایل، گفت که این موسیقی‌دان در ماه‌های اخیر بیمار بود و در صبح روز یکشنبه در خانه اش در منطقه "لانگ آیلند" شهر نیویورک درگذشت.

بعد از سالها زیاده روی در مصرف نوشیدنی های الکلی و استفاده از مواد مخدر، کبد او مشکل داشت و هفت ماه پیش کبدش را پیوند زده بود.

جان کیل، یکی از اعضای گروه "ولوت آندرگراند" در وب سایت شخصی خود نوشته است که "دنیا یکی از بهترین ترانه سرایان و شاعران را از دست داده و من دوست حیاط مدرسه ام را."

گروه آنها در سالهای شصت میلادی به موفقیت تجاری چندانی دست نیافت اما در سال های بعد درباره تاثیر آنها در موسیقی بسیار صحبت شد.

موفقیت سبک های موسیقی پانک راک، گلم راک و آلترناتیو راک در دهه های ۷۰، هشتاد و نود میلادی را مرهون موسیقی و شعرهای لو رید می دانند.

یک آهنگساز موسیقی می گوید که اولین آلبوم گروه "ولوت آندرگراند" را تنها ده هزار نفر خریدند اما هر کس که آن را شنید یک گروه موسیقی تشکیل داد.

از این گروه در سال ۱۹۹۶ در سالن افتخارات موسیقی راک اند رول تقدیر شد.

بعد از جدا شدن از گروهشان در سال ۱۹۷۰، لو رید در سال ۱۹۷۲ اولین آلبوم مستقل خود را منتشر کرد.

در همان سال او دو تک آهنگ منتشر کرد که هر دو از آهنگ های معروف روزگار خود شدند. آهنگ های: (روز عالی) و Walk on the wild side (به دیوانگی بزن).

لو رید به تنهایی بیست آلبوم منتشر کرد که آخرینش در سال ۲۰۰۷ میلادی بود.


آخرین ویرایش: - -

 

In 100 Years

1392/07/26 01:48نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: 80 ،
 

چند روزه گیر دادم به این ترانه. یعنی الان کسی به اینا گوش میکنه؟ حالا که از بیست صفحه که باز میکنی بیست و دو صفحه به مایلی و بقیه یک چشم ها مربوط میشه!

انصافا این ترانه مدرن تاکینگ حرفهای قلمبه ای میزنه:

In 100 years

Love is illegal

یا مثلا Computers everywhere، this world is not my home، Controllers here and there.

خوشبختانه همه ی قدیمی ها این قدر خوندن که کمبودی ندارم نگاهی بندازم به این کارهایی که الان انجام میشه، به همه چیز میخورن غیر ترانه. یعنی آهنگاشون باعث میشه...اصلا به من چه ربطی داره بقیه چی گوش میکنن. گوشاشون مال خودشونه، تو چرا حرص میخوری!

In 100 Years ترانه ای بود که سال 1987 خوندن و بعدش گروه پاشید تا سال 98(و البته 2003 دوباره کارشون تموم شد).

فکر کنم این ترانه مورد علاقه ام از مدرن تاکینگ باشه. به نظر من که حرف نداره ولی خب این نظره منه(گفتم یک موقع کسی غر نزنه که آقا ترانه خیلی سطحیه، تازه جلو های ویژه هم نداره). میدونم این چیزا دیگه به گروه خونی کسی نمیخوره(حالا خون داشتن یک بحث دیگه هست). تقریبا 110% اونایی که حتی به کارهای قدیمی توجه میکردن و قدیمی بودن این روزا سرشون به این جدیدا بنده. بالاخره چه میشه کرد، روزگار دیگه. ولی من هنوزم داخل قفسه های قدیمی گشت میزنم، همیشه هم چیزهای خوبی گیر میاد. پیش بینی مدرن تاکینگ هم درست بود ولی یک 80 سال زودتر این اتفاقی که گفتن رخ داد.

دانلود کن:

 

http://www.dreammedia.ru/music/ModernTalking/15-In%20The%20Garden%20Of%20Venus%20(1987)/01-In%20100%20Years.mp3


 

 


آخرین ویرایش: 1392/07/26 01:52

 

دادگاه مایکل جکسون: در استخدام پزشک جکسون اهمال نشده

1392/07/11 20:54نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 

خانواده مایکل جکسون در دادگاهی که از برنامه گذاران تور کنسرت های این خواننده شکایت کرده بودند، بازنده شدند.

خانواده مایکل جکسون از شرکت ای‌ئی‌‌جی لایو، (AEG Live) برنامه گذار کنسرت‌های او به دلیل اهمال در استخدام پزشک مراقب وضعیت جسمانی جکسون شکایت کرده بودند.

اما هیئت منصفه نظر داد که بر خلاف ادعای خانواده مایکل جکسون، این پزشک برای انجام این شغل نامناسب نبوده است و شرکت ای‌ئی‌‌جی، در در گزینش پزشک مراقب این خواننده اهمال نکرده است.

مایکل جکسون، ستاره موسیقی پاپ در سال ۲۰۰۹ در سن ۵۰ سالگی بر اثر استفاده بیش از حد از داروی بیهوشی پروپوفول درگذشت.

دو سال پیش دادگاه، کانرد ماری، پزشک شخصی مایکل جکسون را در این رابطه در "قتل غیرعمد" مجرم شناخت و به چهار سال زندان محکوم کرد.

هیئت منصفه متشکل از شش زن و شش مرد به پنج سئوال در رابطه با این که آیا آن شرکت در استخدام دکتر ماری اهمال کرده، پاسخ دادند.

قرار است دکتر ماری (چپ) این ماه پس از گذراندن دوسال از محکومیتش آزاد شود.

شرکت ای‌ئی‌‌جی لایو در دفاع از خود در این دادگاه گفت که به درخواست مایکل جکسون دکتر ماری را استخدام کرده و هرگز از اعتیاد این خواننده به داروی بیهوشی اطلاع نداشته است.

رندی فیلپیس، رئیس ای‌ئی‌‌جی لایو که در دادگاه حضور داشت گفت: "مایکل جسکون برای من یک همکار خلاق و یک دوست بود."

او گفت: "ما یکی از بزرگ ترین نوابغ موسیقی جهان را از دست دادیم. اما خوشحالم و عمیقا از هیئت منصفه قدردانی می کنم که نه من و نه شرکت ای‌ئی‌‌جی لایو را در مرگ تاثرانگیز مایکل مقصر ندانست."

خانواده مایکل جکسون بابت این شکایت از ای‌ئی‌‌جی لایو درخواست یک میلیارد دلار غرامت کرده بودند که آن شرکت چنین درخواستی را "بی معنی" خوانده بود.

دادگاه بررسی نقش دکتر ماری در مرگ مایکل جکسون دوسال پیش برگزار شد و ۶ هفته طول کشید.

وکلای مدافع او ادعا کردند که مایکل جکسون در زمانی که دکتر ماری در اتاق حضور نداشته، خودش داروی کشنده را تزریق کرده است.

اما بر اساس کیفرخواست دادستانی، بی توجهی و اهمال دکتر ماری منجر به مرگ مایکل جکسون شد.

در طول برگزاری محاکمه، ۴۹ نفر شهادت دادند و بیشتر از ۳۰۰ سند به دادگاه ارائه شد.

قرار است دکتر ماری این ماه پس از گذراندن دوسال از محکومیتش آزاد شود.


آخرین ویرایش: 1392/07/11 20:55

 

مدونا؛ 'پر در آمدترین' ستاره سال

1392/06/6 14:54نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 

مدونا، ستاره آمریکایی موسیقی پاپ در صدر فهرست پر در آمدترین چهره های سرشناس دنیای هنر و سرگرمی در سال گذشته قرار گرفته است.

این خواننده ۵۵ ساله بر اساس گزارش مجله اقتصادی فوربز در سال گذشته حدود ۱۲۵ میلیون دلار در آمد داشته است که بخش عمده ای از آن برای تور جهانی MDNA و فروش لباس و عطر با مارک مدونا بوده است.

به گفته مجله فوربز سال گذشته مدونا بیشترین درآمد را از سال ۱۹۹۹ به این سو داشته است.

در رده دوم این فهرست استیون اسپیلبرگ، کارگردان آمریکایی قرار دارد که بیش از ۱۰۰ میلیون دلار درآمد داشته است. بخشی از این در آمد به لطف پخش دوباره ئی تی به مناسبت سی امین سالگرد ساخت آن و همین طور نمایش نسخه سه بعدی پارک ژوراسیک به مناسبت بیستمین سالگرد اکرانش بوده است.

همچنین نمایش فیلم لینکلن در سال گذشته به جای گرفتن او در رده دوم این فهرست کمک کرده است.

اسپیلبرگ سهمی از درآمد شهربازی های کمپانی یونیورسال را نیز دارد.

ئی ال جیمز، نویسنده کتاب پرفروش "پنجاه سایه گری"، سایمون کاول، تهیه کننده موسیقی و داور برنامه های ایکس فاکتور و هوارد استر، مجری و بازیگر آمریکایی با ۹۵ میلیون در رده سوم فهرست قرار دارند.

مایکل بی، کارگردان، (۸۲ میلیون دلار) جری بروکهایمر، تهیه کننده سینما (۸۰ میلیون دلار) و تلویزیون، لیدی گاگا، خواننده (۸۰ میلیون دلار) نیز در میان ده نفر نخست این فهرست قرار دارند.

اپرا وینفری، مجری سرشناس آمریکایی با اینکه در میان ده نفر اول این فهرست قرار ندارد اما در فهرست دیگری که فوربز منتشر کرده است به عنوان قدرتمندترین چهره سرشناس دنیای هنر و سرگرمی معرفی شده است.


آخرین ویرایش: 1392/06/6 14:56

 

L'Italiano

1392/04/7 06:09نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: 80 ، بتبال ، خنگ ها ،
 

شکست همیشه دردناکه ولی اینکه چطور شکست میخوری هم خیلی مهمه.

میگن ایتالیا دوباره ناکام شد، البته از من بپرسی میگم نه این طور نیست، ناکامی چی هست، اینکه فوق العاده بودیم ناکامیه؟ وقتی قدرت تاکتیکی و فنی پراندلی رو می بینی، توانایی بازیکن هایی مثل دروسی رو می بینی، مفید بودن جاکرینی و اینکه بچه ها این قدر تلاش میکنن به این تیم امیدوار میشی. دیوونه بازی های ماریو که آخرش تیم ببازه گریه میکنه رو فراموش نکن. ولی این همه ی ایتالیا نبود. به نظرم آتزوری تازه گرم شده. این برای تیم پراندلی تازه اول راهه. تا جام جهانی اتفاقات زیادی می افته، درست مثل همیشه. تا اون موقع حرف های زیادی هم زده میشه، که البته بیشترشون رو گوش ندی مهم نیست. برای ماه ها خیلی ها میتونن غر بزنن، بگن که چرا سیستم این طوری بود، این چه ترکیبیه، چرا این هست، چرا اون نیست، از ضعف(!) بوفون بگن، پیر بودن پیرلو، بستن درها روی افسانه ای مثل توتی، یوونتوسی بودن تیم، و هزار حرف دیگه.

ولی ایتالیا همون ایتالیاست. آخرش یه چیزی رو میکنه. باز هم هیجان رو بهت تزریق میکنن. قلبت میخواد بپره بیرون، کاریش نمیشه کرد، این آتزوریه. آخرش قلبت براشون به درد میاد، همون بچه هایی که رفقای خودشون رو از یاد نمیبرن و براش بازوبند سیاه می بندن و برای مرگ یکی از خودشون یک هفته عزا میگیرن و بی خیال همه چیز میشن.

از همه چی که بگذریم اون زمانی که بقیه دارن غر میزنن من نشستم این ترانه رو گوش میکنم. توتو سال 1983 خوندش ولی 2006 که ایتالیا قهرمان جهان شد در یک کنسرت خیریه خوندش و دوباره معروف شد.

همه رفقا میگن پسر عجب تیمی بود 2006، ولی بعدا از من بپرسن میگم عجب تیمی بود 2013، پسرهای چزاره...

 

دانلود کن:

http://www.mediafire.com/download/kpxddi600apfbu9/Toto_Cutugno_-_L'Italiano.mp3

 


آخرین ویرایش: 1392/04/7 06:16

 

تعداد کل صفحات ( 11 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...