تبلیغات
دنیای دیوانه ی دیوانه - مطالب هنریو!

Django

1392/02/6 17:07نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 

برخی از من می پرسن به نظرت اون جنگوی 1966 که سرجیو کوربوچی ساخت بهتره یا این چیزی که کوئنتین تارانتینو ساخته؟

این نشون میده من عجب آدم مهمی هستم! ولی خارج از شوخی من نمیدونم. فقط یک جواب میتونم بدم و اونم اینکه اگر سرجیو کوربوچی اون فیلم کم هزینه – اما قوی و ارزشمند – رو نمی ساخت خب تارانتینو هم این فیلمش رو احتمالا نمی ساخت. فکر کنم نکته رو گرفته باشی.

شخصا فیلم کوربوچی رو خیلی دوست دارم. بازی بازیگرها خیلی خوبه، مخصوصا فرانکو نرو که اصلا کم نمیزاره. کلا کار نرو خیلی درسته. بعدش هم یک وسترن اسپاگتی اصیل می بینی. موسیقی فیلم هم که دیگه حرف نداره. مشکلی که خیلی از مخالفان این فیلم های قدیمی دارن اینکه که زوم میکنن روی نقاطی که به خاطر کم بودجه بودن فیلم شکل گرفته. داستان رو بچسب، دیالوگ ها.

این فیلم زمانی که ساخته شد تاثیر زیادی از خودش به جا گذاشت. اول اینکه اکثر منتقدین این فیلم رو پسندیدن. فکر کنم در طول تاریخ بی سابقه باشه ولی بیش از صد فیلم به عنوان ادامه جنگوی کوربوچی ساخته شد که البته هیچ کدوم ربطی به این فیلمساز نداشتن، و سال 1987 بود که کوربوچی داستان جنگوی 2 رو نوشت. رد جنگو در انیمه های ژاپنی مثل کابوی بیپاپ هم دیده میشه!

از جنگو به عنوان خشن ترین فیلمی که تا اون سال ساخته شدن نام بردن، 138 نفر داخل فیلم میمیرن! و تا سال 1993 اصلا اجازه ندادن فیلم در بریتانیا به نمایش در بیاد.

و در آخر تا اون جایی که من میدونم جنگو از اسم گیتاریست معروف جنگو رینهارت گرفته شده، کسی که فقط دو انگشت دست چپش کار می کرد، و البته تماشاگرها در اون سالها اسم کنایه دار فیلم رو درک کرده بودن.

 

ترانه جنگو رو دانلود کن»»»»»

http://www.mediafire.com/?6hndxvh4bs65ccg

 


آخرین ویرایش: 1392/02/6 16:13

 

Miryea's Death

1392/01/30 17:30نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 

امروز میخوام برم سراغ شخصیت های بزرگی که متاسفانه مرحوم شدن. البته همه ما روزی مرحوم میشیم ولی وقتی طرف آدم هنرمندی بوده باشه...

فیلم "انتقام" مرحوم تونی اسکات که سال 1990 ساخته شده خیلی معروفه. حداقل وقتی که من سنی نداشتم اسمش زیاد به گوشم می خورد و خیلی ها هم دیدنش. هر چند فیلم در اون سالی که اومد خیلی موفق نشد اما من فکر میکنم به چند دلیل کار به یاد موندنی شد. اول اینکه استاد سینمای اکشن فیلم رو ساخت. اسکات سبک خودش رو داشت. شاید این فیلم هایی که اواخر عمرش ساخت خیلی طرفدارانش رو راضی نکرد ولی در دوران اوجش حرف نداشت. دلیل دیگه حضور دو تا بازیگر بزرگه. اول آنتونی کوئین فقید و بعد هم کوین کاستنر؛ بازیگری که بعضی میگن میتونست جزء بزرگان تاریخ بشه اما انتخاب های غلطی انجام داد، ولی کاستنر با همین فیلم هایی هم که الان داره اسمش داخل تاریخ به عنوان یک بازیگر بزرگ ثبت شده.

بگذریم یک دلیل دیگه هم جک نیچه هست. آهنگسازی که همکاری بسیار طولانی با گروه رولینگ استون داشت. نیچه که سال 2000 فوت کرد برای فیلم های بسیار معروفی مثل "جن گیر" و "دیوانه از قفس پرید" آهنگ ساخت و سال 82 هم برای فیلم "یک افسر و یک آقا" جایزه اسکار رو برد.

سال 1979 کتاب "انتقام" منتشر شد و بعد از اون بود که در هالیوود همه دنبال ساخت این فیلم بودن از جمله سیدنی پولاک، جاناتان دمی و جان هیوستون. چیزهای جالب زیادی در مورد این فیلم گفته میشه. مثلا اینکه کاستنر میخواست برای اولین بار با این فیلم کارگردانی رو تجربه کنه که تهیه کننده مخالفت کرد. و آخرین چیز جالب هم اینه که در اواسط دهه هشتاد والتر هیل-یکی از کارگردان های مورد علاقه من- قصد داشت این فیلم رو با حضور جف بریجز بسازه که این بازیگر بزرگ علاقه مند نبود و برای همین این پروژه انجام نشد.

خیلی ها بعد از تماشای "انتقام" فقط یک سوال از خودشون می پرسن. اگر جای کوئین بودی چیکار میکردی؟ واقعا جواب دادن به این سوال کار آسونی نیست.

 

یکی از آهنگ های آلبوم موسیقی این فیلم خیلی خوبه و من انتخابش کردم.

لینک دانلود»»»»

 

http://www.mediafire.com/?fvd405dv3k31nf2

 


آخرین ویرایش: - -

 

Camille

1392/01/29 19:01نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 

این فیلم منطقه 36 هر چیزی که یک تماشاگر بخواد رو داره. دو تا از بزرگترین بازیگرهای تاریخ مثل دنیل اوتول و ژرارد دپاردیو. یک داستان عالی و بودجه کمش اصلا آسیبی به فیلم وارد نکرده. کلا یک ترکیبی که خیلی خیلی کم در فیلمای هالیوود دیده میشه. به نظرم فرانسوی ها صحنه های اکشن رو خیلی واقعی تر از امریکایی درست میکنن. نمیدونم چه تکنیکی به کار میبرن ولی من بیشتر می پسندم. همین فیلم یا مثلا فیلم ماشین حمل پول با بازی آلبرت دوپونتل صحنه های واقعا خشنی داره که واقعی به نظر میان.

وقتی هم که داریم در مورد سینمای اروپا صحبت میکنیم یعنی حتما موسیقی متن فیلم خیلی ارزش داره. نمیشه موسیقی رو از این فیلم جدا کرد. Erwann Kermorvant و  Axelle Renoir عالی کار کردن.

آلبوم و فیلمش به سختی گیر میان روی اینترنت.

من از آلبومش اولین آهنگ رو انتخاب کردم و برای دانلود گذاشتم و اگر خوشت اومد اون دو تا فایل تورنت رو هم دانلود کن. توصیه میکنم هم آلبومش رو دانلود کنی و هم خود فیلم رو. خیلی کم پیش میاد فیلمی چنین احساسی در من ایجاد کنه ولی این فیلم 36 - Quai des Orfevres واقعا در ذهن من باقی مونده چون تک تک صحنه هاش احساس داره و مصنوعی نیست.

 

http://www.mediafire.com/?5s9eq56eruhoe9j

 

این آلبوم آهنگهاش:

http://www.mediafire.com/?6bb49x35mgbtb4l

 

اینم خود فیلم:

http://www.mediafire.com/?f2paqtwvrf6e91y

 


آخرین ویرایش: - -

 

Another Puzzle

1392/01/27 18:38نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 

امروز میخوام یادی از دهه هشتاد و اون فیلمای ترسناکش کنیم. خیلی ها هستن که این فیلم Hellraiser رو میبینن و باور کن بالا میارن. حالشون بد میشه. ولی خب فیلم غیر از اون خونریزی ها داستان قوی داره. خیلی سیاهه و البته طرفدارهای این مجموعه کم نیستن و پاتوقی برای خودشون دارن. تا حالا هشت قسمت از Hellraiser ساخته شده، من سه تاش رو دیدم و همون قسمت اول قویترین بوده و قابل احترام. یک داستان بسیار وحشتناک که مو رو به تن سیخ میکنه. در لیستی که ترسناک ترین فیلم ها رو انتخاب کرده بودن این فیلم در رده 18ام قرار گرفت. استیفن کینگ از کلایو بکر خالق این فیلم تمجید کرد اما راجر ایبرت منتقد بزرگ این فیلم رو نپسندید و گفت شاید کینگ داشته در مورد یک بکر دیگه حرف میزده!

اما در پایان این فیلم کاملا در ذهن طرفداران سینما ترسناک باقی مونده و در همه نظرسنجی ها در رده های بالا قرار میگیره.

غیر از فیلمنامه قوی و بازی بسیار خوب بازیگران ویژگی مهم Hellraiser موسیقی هست که کریستوفر یانگ به سبک خودش ساخته و بعید میدونم کسی فراموشش کنه. یانگ معمولا آهنگ های خوبی برای فیلما میسازه اما به نظرم این به یاد موندنی ترین کارش باشه. من Another Puzzle رو از لیست آهنگهاش انتخاب کردم.

اعصاب این چیزا رو نداری فیلمش رو نبین.

 

لینک دانلود»»»»»

http://www.mediafire.com/?sqzr71ymf8nmxv2

 


آخرین ویرایش: 1392/01/27 15:55

 

Dreamers Awake

1392/01/26 13:17نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 

امروز قصد دارم یک مقدار اون رفقایی رو که خیلی به گذشته فکر میکنن احساساتی کنم. راستش چند روز پیش خوندم که دانشمندان هلندی قوی ترین ویروس آنفولانزی مرغی رو تهیه فرمودن و به این مسئله هم افتخار میکنن. آخرش یکی از این ویروس ها آزاد میشه و اون اتفاقی که نباید بیافته رخ میده. همین شد که دوباره بدجوری یاد فیلمه دوازده میمون افتادم. واقعا چی میشه اگر یک روانی ویروس رو آزاد کنه. در اینکه همه می میریم شکی نیست. وقتی میگم همه منظورم همه نیست، منظور تقریبا همه است. همه میدونیم که بعضی ها در میرن ولی ما همون جایی که هستیم باقی می مونیم و راهی اون طرف پرده می شیم. به هر صورت خیالی نیست. یه روز قراره روبات های نسل بشر رو منقرض کنن، یه روز هم یک شهاب سنگه، یک روز هم یک ویروس. ولی این ویروسه خیلی محتمل تره چون بشر نشون داده همیشه تنش میخاره و همون طور که جونز گفت:"شاید ما انسان ها موجوداتی باشیم که در خطر انقراض هستن."

سرت رو درد نیارم این آهنگ رو دانلود کن، حرف نداره و اشکت در میاد و این رو هم فراموش نکن:

The Future is History

 

لینک دانلود»»»»»»

http://www.mediafire.com/?v0yfydeik903w26

 


آخرین ویرایش: - -

 

دلیل علاقه‌مندی مغز به موسیقی

1392/01/25 14:50نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 

مطالعات جدید در حوزه علم عصب‌شناسی به رهبری یک محقق ایرانی، به این پرسش پاسخ می‌دهد که چرا گوش‌دادن به موسیقی به اندازه یک فیلم پلیسی جذاب است.

در این پروژه که در «موسسه تحقیقاتی روتمن» در کانادا انجام شد و رهبری آن را نیلوفر سلیم‌پور، محقق ایرانی، بر عهده داشت، از گروهی از شنوندگان موسیقی خواسته شد که به نمونه‌های کوتاه از 60 ترانه‌ای که هرگز نشنیده بودند، اما به سبکی بودند که آن‌ها با آن آشنایی داشتند، گوش دهند.

این 19 داوطلب که متشکل از 10 مرد و 9 زن بین سنین 18 تا 37 سال بودند، سپس ترک‌هایی را سفارش دادند که حداکثر دو دلار ارزش داشتند.

برای این که پروژه واقع‌گرایانه‌تر به نظر برسد، هر یک از داوطلبان هزینه خود را پرداختند و یک سی دی از گزیده‌ای از ترک‌های مورد علاقه‌شان به آن‌ها داده شد.

هنگامی که این افراد به موسقی گوش می‌دادند، با استفاده از MRI از مغز آن‌ها اسکن گرفته شد و مشخص شد زمانی که آن‌ها ترانه خاصی را دوست داشتند، نواحی بسیاری در مغزشان تحریک می‌شد.

با این حال، فقط زمانی که آن‌ها تمایل داشتند هزینه‌ای بابت این ترانه‌ها بپردازند، ارتباط قوی با یک ناحیه در مغز موسوم به nucleus accumbens به طور خاص وجود داشت. این ناحیه مسئول حس "تعجب خوشایند" است.

به گفته سلیم‌پور، شاید تعجب‌آور به نظر برسد اما مردم از نقض انتظاراتشان لذت می‌برند.

در دنیای باستان، مدرسان فن بلاغت به خوبی از این نکته آگاه بودند که یکی از شیوه‌های جلب توجه مردم ایجاد انتظارات و سپس انکار آن‌هاست.

فرانسیس بیکن فیلسوف قرن 17 نیز در مقاله‌ای ابراز می‌دارد که "حتی در فریب خوردن نوع لذت وجود دارد."

اما مفهوم این ادعا آن است که چنین ترفندی فقط هنگامی کارساز است که "فریب دادن" بیش از اندازه طولانی نباشد زیرا نقض انتطارات تا زمانی که کوتاه‌مدت است، کارآمد است.

در موسیقی اصطلاحی به نام "آهنگ قطع‌شده" وجود دارد که در آن به نظر می‌رسد که قطعه‌ای موسیقی به پایان می‌رسد اما در دقیقه آخر به یک مقصد غیرمنتظره می‌رسد.

شنونده از این امر لذت می‌برد زیرا این یک شوک خوشایند است و می‌داند که سرانجام قطعه به پایان مناسب و درستی ختم می‌شود.


آخرین ویرایش: - -

 

Heart's Filthy Lesson

1392/01/13 21:23نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 

نمیدونم تا حالا به شما دوستان گفتم که من طرفدار دیوید بووی هستم؟ هاها، احتمالا نه چون خودم اخیرا متوجه شدم که به شدت بهش علاقه مند هستم. با اون فیلم "مردی که به زمین افتاد". البته من نقش کوتاهش رو در "پرستیژ" کریستوفر نولان ترجیح میدم. ولی الان کاری به بازیگری و هنرهای دیگش نداریم، بحث یک ترانه است ازش... Heart's Filthy Lesson که آخر فیلم "هفت" دیوید فینچر ازش استفاده کردن. لعنتی عجب ترانه ای "فکر می کنم راهم رو گم کردم". بعد از اینکه برای بار نمیدونم چندم فیلم رو تماشا میکنی بازم این ترانه میره روی اعصاب. هفت هم عجب چیز بدیه. عین یک ماده زهرآلود بسیار قویه. کلا نباید دور بعضی چیزا زیاد بگردی ولی هر چیزی که برای انسان مضر باشه...دوست دارم کل دیالوگ های هفت رو اینجا بریزم بیرون ولی خب چی میتونم بگم. تصویر جادو میکنه. احتمالا خودشون هم متوجه نشدن که چی درست کردن. از دیوید فینچر، تا داریوش خنجی با اون فیلمبرداریش، هاوارد شور که اون آهنگ هار رو زده، اندرو کوین والکر با این سناریو، من همه کارهاشون رو دور زدم ولی به چیزی که در این فیلم انجام دادن نرسیدم. خودشون هم نتونستن به این سطح کار خودشون برسن.

افراد زیادی رو نمی بینم که این فیلم رو مثل خودم ببینن، یعنی شاید زیاد براشون جالب نیست، ولی شاید این به خاطر این باشه که در کودکی دیدم، و اونا شاید دیرتر دیدن. بالاخره آدما وقتی سنشون میره بالا بعضی چیزا رو نمیگیرن، بعضی چیزا رو هم میگیرن. اگر کسی همیشه همون بمونه که بوده چی میشه؟ جواب این سوال برای هر کسی که میخواد بهش فکر کنه واضحه.

بی خیال، دارم به این فکر میکنم که بیشتر فیلم رو دیدم یا ترانه دیوید بووی رو گوش کردم، واقعا کی میدونه؟

به هر صورت، دانلود کنی ضرری نداره. اینم بعید از یاد کسی بره: what a fantasic death abyss”

لینک دانلود»»»»»

http://www.mediafire.com/?b56124fcwzs0p34

 


آخرین ویرایش: - -

 

COWBOY BEBOP-Tank

1392/01/7 20:02نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 

من یک دوستی دارم که بیشتر در کار دیدن این انیمه های ژاپنیه و البته مانگاهایی که با ولع میخونه. چند سال پیش به نظرم خیلی مسخره می رسید که بشینم و به انیمه های ژاپنی زل بزنم ولی خب گذر زمان تغییراتی در انسان ایجاد میکنه. شاید تقصیر تاکشی کیتانو هم بوده...البته شاید.

COWBOY BEBOP یکی از اون کارهایی بوده که به هر کسی پیشنهادش کردم راضی بوده. حتی بعضی ها مثل دیوانه ها دنبال ادامه داستان بودن که البته کار بیهوده ایه. COWBOY BEBOP مثل خیلی از انیمه های دیگه آهنگ ابتداییش حرف نداره. حتی کل آلبومش ارزش گوش کردن رو داره. بالاخره در خونشون هست و ژاپنی ها آهنگ سازهای معرکه ای هستن.

یک خاطره جالب هم از این COWBOY BEBOP دارم. یک جایی بحث شده بود در مورد اینکه در ایران این انیمه اجازه پخش داره یا نه و یک کاربر امریکایی، که احتمالا باور داشت ما اینجا سوار شتر میشیم، گفته بود به خاطر کارکتر فی ولنتین کل این مجموعه ممنوع و ما نمی تونیم ببینیم. بیچاره نمیدونست اینجا چه خبره. میدونی که چه میگم. الان آدم های معمولی اینجا این قدر فیلم دارن که اگر دست FBI بهشون برسه حبس ابد میدن، حرفه ای هاش که دیگر بماند...

خلاصه سرتو درد نیارم به نظر این رو دانلود کنی ارزشش رو داره، برای من که داره.

دانلود»»»»»»

 

http://www.mediafire.com/?t84xfmlo6gs52h4

 


آخرین ویرایش: - -

 

Who Did That to You

1391/12/25 16:31نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: هنریو! ،
 

معمولا فیلمی که درست و حسابی باشه حتما آلبوم موسیخی خوبی هم ازش در میاد. تارانتینو هم که به خودش زحمت نمیده میره به 30 40 سال قبل از آهنگ های انیو موریکونه کبیر استفاده میکنه و البته روح ما رو شاد میکنه با این کارش. کل آلبوم رو که باید دانلود کرد و گوش داد. بالاخره کارهای اساتیدی مثل موریکونه و گلداسمیت و لوئیس باکالوف وسطه.

اما در اینجا یک ترانه رو میتونید دانلود کنید. همونی که جان راجر استفنز خونده:

http://www.4shared.com/mp3/GooH4tPn/18_-_John_Legend_-_Who_Did_Tha.html

 

به نظر من که چیز خوبیه، مخصوصا این چند خطش:

Now I don’t take pleasure in a man’s pain,

But my wrath will come down like the cold rain.

And there won’t be no shelter, no place you can go.

 

It's time to put your hands up, time for surrender,

I’m a vigilante, my love's defender,

You’re a wanted man, here everybody knows.

 


آخرین ویرایش: - -

 

تعداد کل صفحات ( 2 ) 1 2