تبلیغات
دنیای دیوانه ی دیوانه - مطالب تور

روسیه و برزیل در فینال لیگ جهانی والیبال

1392/04/30 15:54نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: دزدی که نیست هست؟ ، تور ،
 

تیم‌های والیبال روسیه و برزیل به ترتیب با شکست دادن ایتالیا و بلغارستان به فینال لیگ جهانی سال ۲۰۱۳ رسیدند.

این دو تیم در المپیک ۲۰۱۲ لندن هم بازی فینال را برگزار کردند که در آن بازی روسیه ۳ بر ۲ پیروز شد.

در بازی‌های مرحله نیمه‌نهایی ابتدا روسیه به دیدار ایتالیا رفت. روسیه بازی را بسیار قدرتمندتر شروع کرد و ست اول را با نتیجه ۲۵ بر ۱۲ به سود خاتمه داد که بیشترین اختلاف امتیاز در یک ست در کل بازی‌های تاریخ دو تیم بود.

ایتالیا در ست دوم به خود آمد و تا اواسط ست از روسیه جلو بود. اما روسیه با امتیازهای پاولوف نتیجه را برگرداند و در نهایت ست دوم را هم با نتیجه ۲۵ بر ۲۳ برد.

در ست سوم ایتالیا برای از دست ندادن فینال چاره‌ای جز برد نداشت و توانست با تلاش زیاد و با نتیجه ۲۶ بر ۲۴ ست را به نفع خود تمام کند.

اما روس‌ها در ست چهارم کار را تمام کردند و با نتیجه ۲۵ بر ۲۰ برای نهمین سال متوالی مانع حضور ایتالیا در فینال لیگ جهانی شدند.

مربیان هر دو تیم بعد از بازی یکی از دلایل بازی بهتر روسیه در این دیدار را آمادگی جسمی بهتر بازیکنان این تیم به دلیل یک روز استراحت بیشتر دانستند. ایتالیا ۱۸ ساعت پیش از بازی مرحله نیمه‌نهایی با آرژانتین بازی کرده بود.

در بازی دیگر مرحله نیمه‌نهایی تیم برزیل، پرافتخارترین تیم لیگ جهانی، توانست با نتیجه ۳ بر یک بلغارستان را شکست دهد.

برزیل هم مثل روسیه بازی را بسیار قدرتمند آغاز کرد و دو ست اول را با نتایج ۲۵ بر ۱۲ و ۲۵ بر ۱۷ برد.

با این شروع طوفانی برزیل به نظر می‌رسید ست سوم هم خیلی زود به سود برزیل به پایان می‌رسد اما بازیکنان بلغارستان با یک بازی خوب توانستند این ست را ۲۵ بر ۲۳ ببرند.

در نهایت برزیلی‌ها ست سوم را هم به راحتی و با نتیجه ۲۵ بر ۱۶ بردند تا برای هشتمین بار در ۱۰ سال گذشته به فینال لیگ جهانی برسند.

تیم‌های روسیه و برزیل در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ هم فینال لیگ جهانی را برگزار کرده‌اند که در سال ۲۰۱۱ در همین آرژانتین، برزیل قهرمان شده و در سال ۲۰۱۱، روسیه.

ایران در رده نهم لیگ جهانی

یک روز پیش از مرحله نیمه‌نهایی لیگ جهانی، تکلیف رده‌بندی بقیه تیم‌ها هم مشخص شد.

تیم ایران که در اولین تجربه حضور در لیگ جهانی در گروه خود پنجم شده بود، با توجه به ۱۵ امتیازی که کسب کرد بالاتر از تیم‌های سوم و چهارم گروه دیگر ایستاد و در رده‌بندی کلی لیگ جهانی در مقام نهم به کار خود پایان داد.

غیر از چهار رتبه اول که بین برزیل، روسیه، ایتالیا و بلغارستان تقسیم خواهد شد، رتبه‌های بعد به این صورت است:

۵. کانادا

۶. آرژانتین

۷. صربستان

۸. آلمان

۹. ایران

۱۰. فرانسه

۱۱. لهستان / ۱۲. آمریکا / ۱۳. کوبا / ۱۴. هلند

۱۵. کره جنوبی / ۱۶. فنلاند / ۱۷. پرتغال / ۱۸. ژاپن

تیم ملی والیبال ایران بعد از چند روز استراحت از هفتم مرداد تمرین‌های خود را برای بازی‌های مقدماتی مسابقات قهرمانی جهان سال ۲۰۱۴ آغاز می‌کند.

این مسابقات مقدماتی قرار است از ۲۰ تا ۲۲ شهریور در تهران برگزار شود. روز جمعه اعلام شد ایران با پاکستان، بحرین و اندونزی همگروه است و تیم اول گروه به مسابقات قهرمانی جهان که سال ۲۰۱۴ در لهستان برگزار می‌شود، راه می‌یابد.

مسابقات قهرمانی جهان هر چهار سال یک بار (دو سال بعد از هر المپیک) برگزار می‌شود و از مهم‌ترین مسابقات جهانی والیبال است.


آخرین ویرایش: 1392/04/31 07:37

 

آنچه درباره تنیس ویمبلدون باید دانست

1392/04/18 16:40نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: دزدی که نیست هست؟ ، تور ،
 

ویمبلدون قدیمی‌ترین تورنمنت تنیس دنیا و به زعم بسیاری معتبرترین آنهاست. این تورنمنت تنها گرنداسلم در بین چهار گرنداسلم است که روی چمن برگزار می‌شود.

سوال: برگزار کننده ویمبلدون کیست و از چه زمانی برگزار می‌شود؟

جواب: ویمبلدون از سال ۱۸۷۷ آغاز شده و برگزار کننده آن باشگاه "آل انگلند" است. این باشگاه خصوصی ۳۷۵ عضو دائم، ۱۰۰ عضو موقت و تعدادی عضو افتخاری دارد و بیشتر از اینکه خودش شهرت داشته باشد، این تورنمنت ویمبلدون است که همه جای جهان شناخته شده است.

این باشگاه مسابقات تنیس روی چمن را از ۱۳۶ سال پیش برای تنیس‌بازان آماتور آغاز کرد. از سال ۱۹۶۸ که دوران تنیس حرفه‌ای (موسوم به دوران اپن) آغاز شد، تنیس بازان حرفه‌ای به این مسابقات پا گذاشتند و برای برندگان جایزه نقدی تعیین شد. رئیس باشگاه شاهزاده ادوارد، دوک کنت و حامی آن ملکه الیزابت دوم، ملکه بریتانیا است.

ویمبلدون برای تدارکات و خدمات مختلف با شرکتهای معتبر و بزرگ قرارداد دارد و مثلا آی بی ام خدمات کامپیوتری و رولکس تکنولوژی وقت را بر عهده دارند. بیش از ۵۴۰۰۰ توپ در هر دوره ویمبلدون استفاده می‌شود که تولیدکننده آن از سال ۱۹۰۲ شرکت اسلزنگر است.

سوال: معروفترین سنت‌های ویمبلدون کدامند؟

قوانین ویمبلدون از زمان شروع این تورنمنت تا به حال تغییر مهمی نکرده و بیشتر جزئیاتی مثل ارتفاع تور و فاصله تور با خط انتهای زمین و چیزهایی از این دست تغییر کرده است.

رنگهای رسمی ویمبلدون سبز تیره و بنفش است و پوشیدن لباس "تقریبا سفید" برای بازیکنان یکی از سنتهای ویمبلدون است. برای تماشاگران، خوردن توت فرنگی و خامه از سنت‌های معروف به شمار می‌رود.

هر سال حدود ۲۸۰۰۰ کیلو توت فرنگی در ویمبلدون خورده می‌شود.

این تورنمنت هر سال بین ۲۰ تا ۲۶ ژوئن (۳۰ خرداد تا ۵ تیر)، از یک روز دوشنبه آغاز می شود و سیزده روز بعد، با فینال تنیس مردان در روز یکشنبه به پایان می رسد. در این سیزده روز ۶۶۰ مسابقه در ۱۹ زمین تنیس ویمبلدون برگزار می شود.

از دو سال دیگر این تورنمنت یک هفته دیرتر شروع می‌شود تا فاصله بین دومین گرنداسلم فصل یعنی رولان گاروس با ویمبلدون سه هفته شود.

توپ‌جمع‌کن‌های پسر و دختر تا سال ۲۰۰۶ پیراهنهای سبز رنگ می‌پوشیدند اما از آن سال ویمبلدون برای تهیه لباس توپ‌جمع‌کن‌ها با رالف لورن قرارداد بست و رنگ لباسها به آبی‌نفتی و کرم تغییر کرد.

حدود ۲۵۰ توپ‌جمع‌کن در هر دوره ویمبلدون در کنار زمین حضور دارند.

سوال: چگونه می توان بلیط ویمبلدون تهیه کرد؟

جواب: مهمترین راه فروش بلیط به مردم، قرعه کشی است که از ۱۹۲۴ تا به حال انجام می شود. در خواست بلیط برای سال بعد باید تا پیش از آغاز سال جدید میلادی فرستاده شود. قرعه کشی با کامپیوتر انجام می‌شود و روز و صندلی هم با همان قرعه کشی تعیین می شود و حق انتخاب وجود ندارد. این بلیط‌ها را نمی‌توان به فرد دیگری منتقل کرد و فقط می‌توان آن‌ها را به ویمبلدون پس داد. بر اساس آخرین بررسی برای هر صندلی در ویمبلدون چهار متقاضی وجود دارد.

بجز این، راه دیگر تهیه بلیط ویمبلدون صف کشیدن در محل مسابقه است که از سنتهای ویمبلدون به شمار می‌رود. بسیاری از علاقمندان از شب قبل به محل ویمبلدون می‌روند و شب را در همان جا می خوابند. باشگاه "آل انگلند" برای این افراد امکاناتی مثل آب آشامیدنی و توالت موقت فراهم می‌کند. طولانی‌ترین صف مربوط به سال ۱۹۹۱ است که طول صف به تقریبا ۲.۵ کیلومتر رسید.

راه دیگر هم تماشای بازی از صفحه بزرگ تلویزیونی (۴۰ متر مربع) است که در محوطه ویمبلدون قرار دارد.

سوال: جایزه نقدی ویمبلدون چقدر است؟

جواب: مبلغ کل جوایز مسابقات ویمبلدون امسال (سال ۲۰۱۳) نسبت به سال قبل ۴۰ درصد افزایش یافت و به ۲۲ میلیون و ۵۶۰ هزار پوند رسید.

قهرمانان مسابقات انفرادی هر یک ۱ میلیون و ۶۰۰ هزار پوند و نایب قهرمانان هر یک ۸۰۰ هزار پوند دریافت می کنند.

زوج قهرمان مسابقات دونفره ۳۰۰ هزار پوند و زوج نایب قهرمان ۱۵۰ هزار پوند جایزه می گیرند.

تمام تنیس بازانی که می توانند خود را به ویمبلدون برسانند جایزه نقدی تعلق می گیرد. کسانی که در مسابقات انفرادی مرحله نهایی در نخستین دور می بازند و از دور خارج می شوند، هر کدام ۲۳ هزار و ۵۰۰ پوند دریافت می کنند.

کسانی هم که در مسابقات مقدماتی شرکت می کنند، هر کدام به نسبت جایگاهی که به دست می آورند دست کم چند هزار پوندی می گیرند.

سوال: مهمترین تفاوت ویمبلدون با گرند‌اسلم های دیگر چیست؟

جواب: از سال ۲۰۰۹ سقف متحرکی بر بالای زمین اصلی ویمبلدون نصب شده تا تاخیر یا تغییر برنامه مسابقات به علت بارندگی به حداقل برسد. در چهار سال گذشته این سقف متحرک که حدود بیست دقیقه طول می‌کشد تا بسته شود، باعث شده این تورنمنت با نظم بیشتری برگزار شود به همین دلیل فرانسه و آمریکا هم به فکر افتاده‌اند تا برای اپن فرانسه و اپن آمریکا سقف متحرک در نظر بگیرند.

سوال: پخش تلویزیونی ویمبلدون از کی آغاز شده؟

جواب: بی‌بی‌سی از سال ۱۹۳۷ تاکنون پخش ویمبلدون را بر عهده داشته و تا چهار سال دیگر هم حق پخش ویمبلدون را در اختیار دارد. بر اساس تصمیم دولت بریتانیا، فینال ویمبلدون باید به طور کامل و مستقیم از یکی از تلویزیون‌های بریتانیا پخش شود تا همه امکان تماشای آن را داشته باشند.

سوال: شاهین ویمبلدون چیست؟

جواب: تکنولوژی موسوم به "چشم شاهین" از سال ۲۰۰۶ در ویمبلدون به کار گرفته شده و در مواردی که تصمیم داور بحث برانگیز است به کار گرفته می شود تا روشن کند که توپ در داخل زمین فرود آمده است یا نه. اما ویمبلدون یک شاهین واقعی هم دارد به نام روفوس. روفوس در بیشتر هفته‌های سال به ویمبلدون آورده می شود تا برفراز آن مانور دهد و کبوترهایی که چشم به خوان نعمت چمنهای ویمبلدون دارند حساب کار دستشان بیاید. در موقع مسابقات هم، پیش از باز شدن درهای ویمبلدون، روفوس یک‌ساعت در آسمان ویمبلدون چرخ می‌زند تا کبوترها عطای ویمبلدون را به لقایش ببخشند. ویمبلدون خود را رسما محوطه "بدون کبوتر" معرفی می‌کند.


آخرین ویرایش: - -

 

ویمبلدون: گمنامان سرشناس شده

1392/04/13 08:45نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: دزدی که نیست هست؟ ، تور ،
 

وقایع غیر منتظره و دور از انتظارى كه امسال در ویمبلدون اتفاق افتاد یعنى حذف زودهنگام قهرمانان و اكثریت قریب به اتفاق مدعیان قهرمانى، فرصتى پیش آورد تا مردم با بازیكنانى آشنا شوند كه اگر این اتفاقات نمى افتاد ممكن بود هرگز اسم آنها را هم نشنوند.

به جز عده اى كه علاقمند بودند چهره هاى جدید ببینند و معتقد بودند تنیسى كه همیشه دو یا سه بازیكن در مسابقاتش برنده مى شوند یكنواخت و بدون هیجان شده است، در ابتدا شكست و حذف سرشناسان، علاقمندان آنها را دلزده و ناخشنود كرد،

بعضى مى گفتند ویمبلدون بدون راجر فدرر ویمبلدون نیست و بعضى دیگر مى گفتند هیچ مسابقه تنیسى بدون رافائل نادال لطفى ندارد یا تنیس زنان بدون سرینا ویلیامز و ماریا شاراپووا سرد و بى روح است.

اما مسابقات بدون این بزرگان ادامه پیدا كرد و علاقمندان هم رفته رفته دیدند كه بازیكنان جدید هم حرف هائى براى گفتن دارند و مى توانند دستكم از نظر ایجاد هیجان و ارائه بازى هاى زیبا جاى پیشكسوتان خود را تاحدى پر كنند.

بطور مثال در قسمت مردان یكى از مسابقات یك چهارم نهایى كه قاعدتا مى بایست میان فدرر و نادال برگزار شود بین دو جوان لهستانى انجام مى شود كه كسى شناخت چندانى از آنان ندارد.

در یك طرف این مسابقه جرزى یانوویچ ٢٣ ساله قرار دارد كه نفر بیست و دوم رده بندى جهانى است. او از سال ٢٠٠٧ میلادى كه به جمع حرفه اى ها پیوسته تاكنون حتى در یك تورنمنت هم پیروز نشده و در گرانداسلم ها هم از دور سوم جلوتر نرفته اما اكنون در یك چهارم نهایى ویمبلدون است.

در طرف دیگر لوكاش كوبوت ٣١ ساله ایستاده است كه هرگز از دور چهارم مسابقات گرانداسلم جلوتر نرفته و نفر یكصد و سى و یكم جهان است. او یازده سال است كه حرفه اى شده اما تاكنون هیچ تورنمنتى را نبرده است.

حالا یكى از این دو نفر در نیمه نهایى ویمبلدون بازى خواهد كرد. آیا قبل از شروع مسابقات كسى فكر این را مى كرد؟ در قسمت زنان هم وضع بدینگونه است و بازیكنانى به نیمه نهایى رسیده اند كه تصورش هم نمى رفت.

در میان زنان بزرگترین شگفتى حضور كریستن فلیپكنس بازیكن ٢٧ ساله بلژیكى است كه در یك چهارم نهایى برخلاف پیش بینى ها پترا كویتووا قهرمان ٢٠١١ ویمبلدون را شكست داد.

او كه هم اكنون نفر بیستم جهان است سال گذشته به حدى در رده بندى سقوط كرده بود كه حتى نتوانست در مسابقات مقدماتى ویمبلدون شركت كند.

سابین لیسیكى بازیكن ٢٤ ساله لهستانى تبار آلمانى هم به طور قطع با رسیدن به نیمه نهایى شگفتى ساز شده است. او كه نفر بیست و چهارم جهان است پس از پیروزى بر سرینا ویلیامز بخت اصلى قهرمانى در دور چهارم، در یك چهارم نهائى هم كایا كانپى از استونى را با قدرت شكست داد و حالا بخت اول قهرمانى است.

این بازیكنان نسبتا كمتر شناخته شده این روزها براى خود مقام و منزلتى دست و پا كرده اند و امیدوارند كه این شهرت به دست آمده فقط براى همین چند روز ویمبلدون نباشد و در آینده نیز ادامه پیدا كند.


آخرین ویرایش: - -

 

پیروزی تاریخی ایران بر ایتالیا

1392/04/8 11:03نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: دزدی که نیست هست؟ ، تور ،
 

این دیدار جمعه شب، ۲۸ ژوئن، ۷ تیر،در چارچوب لیگ جهانی و در حالی برگزار می‌شد که تا پیش از این بازی ایتالیا در مقام اول گروه ب و ایران در مقام پنجم قرار داشت.

تیم ایران ست‌های اول، دوم و چهارم را به ترتیب با نتایج ۲۵ بر ۲۳، ۲۵ بر ۲۲ و ۳۲ بر ۳۰ پیروز شد و ست سوم را با نتیجه ۲۵ بر ۲۲ به ایتالیای میزبان واگذار کرد.

حدود سیصد ایرانی از شهرهای مختلف ایتالیا و چند کشور دیگر اروپایی خود را به شهر کوچک مودنا در شمال ایتالیا رسانده بودند تا تیم ملی والیبال ایران را تشویق کنند.

بیشتر این تماشاچیان دانشجویان ایرانی بودند که در میانه فصل امتحانات ساعت‌ها رانندگی کرده بودند تا به این بازی برسند و حضور آنها سهم مهمی در پیروزی ایران داشت.

سعید معروف، کاپیتان تیم ملی ایران، بعد از بازی گفت باورش نمیشد که در شهر کوچکی در ایتالیا این همه تماشاگر ایرانی ببیند.

معروف گفت: "وقتی آن سمت زمین که تماشاچیان ایرانی نشسته بودند بازی می‌کردیم، انگار در ایران هستیم."

شروع طوفانی

در حالی که انتظار می‌رفت تیم ایران تحت تاثیر نام حریف، بازی را با فشار عصبی آغاز کند اما در عمل برعکس این اتفاق افتاد و تیم ایران در تمام دو سِت اول از ایتالیا عقب نیفتاد و سِت اول را با دو امتیاز اختلاف و سِت دوم را با سه امتیاز اختلاف به سود خود پایان داد.

در ست سوم مربی ایتالیا چند تعویض کرد و از جمله زایتسف، بازیکن شماره ۹ این تیم و یکی از بهترین بازیکنان جهان را که به دلیل مصدومیت جزئی روی نیمکت نشسته بود به بازی آورد و توانست با سرویس‌ها و آبشارهای قدتمند او، ست سوم را با نتیجه ۲۵ بر ۲۲ به سود خود پایان دهد.

در چند امتیاز آخر ست سوم، اعتراض بازیکنان و مربی ایران به دو تصمیم داور، بازی را برای مدتی متشنج کرد و همین باعث شد که تشویق تماشاچیان در ست چهارم حتی شدیدتر از سه ست اول باشد.

ست چهارم در حالی آغاز شد که هر دو تیم انگیزه زیادی برای پیروزی در آن داشتند. ایران می‌خواست کار را در همین ست تمام کند و اجازه ندهد بازی به ست پنجم بکشد. هم به این دلیل که شرایط سالن به تدریج به سود ایتالیا تغییر می‌کرد و هم این‌که در لیگ جهانی، برد ۳ بر صفر یا ۳ بر یک، سه امتیار برای تیم برنده به همراه دارد در صورتی که اگر بازی ۳ بر ۲ تمام شود، دو امتیاز به تیم برنده و یک امتیاز به تیم بازنده می‌رسد.

ست چهارم بسیار پر فراز و نشیب بود. ابتدا ایران ۳ امتیاز پیش افتاد، اما بعد بازی مساوی شد و این ایتالیا بود که ۳ امتیاز از ایران جلو افتاد. در نهایت هم دو تیم در امتیاز ۲۳ مساوی شدند و بعد از آن پا به پای هم بالا رفتند. هیجان و استرش بازیکنان و تماشاگران دو تیم در این دقایق ست چهارم خارج از وصف است.

دو تیم پا به پای هم تا امتیاز ۳۰ بالا رفتند و نهایتا ایران با کسب دو امتیاز پی در پی توانست ۳۲ بر ۳۰ و در مجموع ۳ بر یک ایتالیا را شکست دهد.

ایران با این پیروزی ۶ امتیازی شد و کماکان در رده پنجم جدول ولی در فاصله یک امتیازی آلمان قرار دارد.

بازی دوم دو تیم ایران و ایتالیا روز یکشنبه برگزار خواهد شد و پس از آن تیم ایران برای بازی‌های جمعه و یکشنبه آینده خود از ایتالیا به کوبا می‌رود.

از آن‌جایی که بازی بعدی ایران و ایتالیا در شهر ساساری در جزیره ساردینیای ایتالیا برگزار می‌شود و دسترسی به این جزیره به سادگی شهر مودنا نیست، بسیاری از تماشاگران ایرانی حاضر در سالن می‌گفتند که به ساساری نخواهند آمد. البته این پاسخ آنها قبل از بازی بود و ممکن است نتیجه بازی امروز، نظر آنها را عوض کند.

 


آخرین ویرایش: - -

 

فینال ان‌بی‌ای؛ تیم خریدن یا تیم ساختن٬ مسئله این است

1392/04/4 18:24نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 

در تابستان سال ۲۰۱۰ لبرون جیمز، فوروارد تیم کلیولند کاوالیرز، تصمیمی گرفت که دورنمای بسکتبال حرفه ای امریکا را برای همیشه تغییر داد و او که در آن زمان یک بازیکن آزاد بود اعلام کرد که از باشگاه زادگاهش، کلیولند در ایالت اوهایو، جدا خواهد شد و به تیم میامی هیت خواهد پیوست.

تصمیم لبرون جیمز٬ کوچ کریس باش، فوروارد تیم تورنتو رپتورز را به میامی به همراه داشت. این دو بازیکن به همراه دوین وید، ابر ستاره میامی هیت در صدد تشکیل یک "ابر تیم" بودند تا جامهای قهرمانی متعددی را درو کنند.

اگر چه این سه ستاره برای عقد قرارداد با میامی مجبور به چشم پوشی از میلیون ها دلار از دستمزدشان شدند و با قراردادهای ارزان تر به این تیم پیوستند اما این کوچ دستجمعی عکس العمل های منفی فراوانی بین طرفداران لیگ ان بی ای به همراه داشت.

بسیاری بر این عقیده بودند که تیم قهرمان را نمی توان خرید بلکه باید آن را از پایه ساخت و انباشتن یک تیم با ستاره های گران قیمت روشی قابل قبول برای قهرمان شدن نیست.

علی رغم پیش بینی های بسیاری از کارشناسان بسکتبال، میامی هیت در همان فصل اول با شکست تیم های قدری چون بوستون سلتیکس و شیگاگو بولز قهرمان کنفرانس شرق شد و به فینال ان بی ای راه یافت ولی در برابر دالاس ماوریکس، قهرمان غرب، متوقف شد و از قهرمانی که وعده داده بود بازماند.

این شکست فشار افکار عمومی را بر میامی هیت و بخصوص شخص لبرون جیمز به عنوان سرسلسله این تیم تا حد باور نکردنی بالا برد. میامی در فصل بعدی (۲۰۱۲-۲۰۱۱) با همان ترکیب اصلی بازگشت و این بار با شکست تیم از پایه ساخته شده اوکلاهما تاندر قهرمان لیگ شد.

این قهرمانی تا حدی فشار افکار عمومی بسکتبال را از دوش میامی و ابر ستاره آن لبرون جیمز برداشت اما دامنه انتظارات از این تیم پیش از یک بار قهرمان شدن بود میامی هیت فصل گذشته ( ۲۰۱۳-۲۰۱۲) را با رکورد ۶۶ پیروزی و ۱۶ شکست که درخشان ترین نتیجه در کل لیگ بود به پایان برد.

در مرحله پَس فصل ( بخش حذفی لیگ) میامی شانس اول قهرمانی محسوب می شد. در این مرحله بازی ها بصورت رفت و برگشت انجام می شود و تیمی که چهار بازی از هفت بازی را ببرد به مرحله بعدی رفته و تیم رقیب حذف خواهد شد. میامی در قدم اول با چهار برد پیاپی بدون هیچ دردسری از سد تیم میلواکی باکس عبور کرد.

در مرحله دوم پس فصل با تیم بدقلق شیکاگو بولز روبرو شد و با اینکه شیکاگو بسیار بهتر از انتظار بازی کرد باز هم با نتیجه چهار بر یک مغلوب میامی شد. در مرحله سوم که در واقع فینال کنفرانس شرق محسوب می شود میامی با قدرترین تیم شرق، ایندیانا پیسرز، روبرو شد. این تیم باداشتن استعداد های جوانی چون پل جورج و روی هیبرت میامی را تا پرتگاه حذف شدن جلو برد اما میامی پس از هفت بازی جانانه توانست از سد تیم بی نهایت با استعداد و جوان ایندیانا عبور کند تا به مرحله نهایی لیگ ملی بسکتبال آمریکا راه یابد

در تگزاس همه به پاپ اقتدا می کنند

سن آنتونیو شهر کوچکی است در ایالت تگزاس که در مقایسه با میامی که شهر بزرگ و پرهیاهویی است، روستای تر و تمیز و ساکتی به نظر می رسد. این "روستای ترو تمیز و ساکت؛ خانه یکی از پر افتخار تری تیم های بسکتبال حرفه ای امریکا، سن آنتونیو اسپرز یا مهمیز های سن انتونیو است.

این تیم با چهار بار قهرمانی در لیگ ان بی ای نامش را در رده تیم های پر .افتخاری چون لس آنجلس لیکرز و بوستون سلتیکس مطرح کرده. سن آنتونیویی ها این همه افتخار را مدیون اقتدای بی چون و چرا به پاپ هستند.

"پاپ" نام دوستانه ای است که طرفداران بسکتبال به سرمربی سن آنتونیو، گِرِگ پاپویچ داده اند. پاپ شخصیت بسیار ویژه ای است و روش های مدیریت خاص خودش را دارد. او به هیچ وجه به ابر ستاره ها و بازیکنانی که قابلیت فیزیکی خارق العاده دارند اعتقاد ندارد. او، که بسیاری معتقدند از آخرین نسل مربیان قدیمی مسلک است، با همین باورهای ویژه اش توانسته در کنفرانس غرب - جایی که تیمهایی نظیر لیکرز، اوکلاهما سیتی، دالاس ماوریکس و ممفیس جولان می دهند - چهار قهرمانی برای شهر کوچکش ارمغان بیاورد.

در لیگی که بسیاری از مربیان بخشی از مسوولیت رهبری تیم را به ابر ستاره ان تیم تفویض می کنند، پاپ حرف اول و آخر را خودش می زند و بازیکنان مهره هایی از شطرنج پیچیده او هستند.

البته این به معنی آن نیست که سن آنتونیو ابر ستاره ندارد. در سالهایی که اسپرز قهرمان شده دیوید رابینسون، معروف به آدمیرال ، مانو جنوبلی ، ابرستاره آرژانتینی، تونی پارکر، بهترین پوینت گارد لیگ و نهایتا تیم دانکن، سنتر افسانه ای این تیم مهره های درشت شطرنج پاپ بوده اند.

پاپویچ همیشه مهره های اصلی اش را با بازیگران تکمیلی جوان همراه میکند تا فضای نفس کشیدن را از تیم مقابل بگیرند. از دیگر نکات منحصر بفرد پاپ عدم تاثیر پذیری از اسم و شهرت بازیکنان آمریکایی است. با اینکه تیم او در قلب تگزاس، یکی از نیروگاه های بسکتبال آمریکا، قرارداد اما تقریبا همه تیم سن آنتونیو خارجی هستند. تیم دانکن اهل ویرجین آیلندز است. بوریس دییا و تونی پارکر فرانسوی هستند. مانو جنوبلی اهل آرژانتین است. تیاگو اسپلیتر، برزیلی است. پتی میلز استرالیایی است. کوری جوزف کانادایی ست و چند بازیکن خارجی دیگر.

لبرون جیمز در برابر کل دنیا

اگر چه بسیاری پیش یبنی کرده بودند که فینال امسال بین میامی و اوکلاهما باشد و انتظار هنرنمایی کوین دورانت و راسل وستبروک را در برابر ستاره های میامی داشتند اما مصدومیت وستبروک در مرحله دوم عاقبت دیگری برای فینال امسال رقم زد.

رویارویی سن آنتونیو و میامی تنها رقابت دو تیم نبود بلکه برخورد دو تفکر و دو سبک متفاوت بازی بود که کفه فشار افکار عمومی آن بر میامی بیشتر می چربید. لبرون جیمز که قول هفت قهرمانی را به طرفداران میامی داده بود اکنون با تیمی روبرو بود که هرگز از فینال ان بی ای بازنده بیرون نیامده بود. چارچوب رفت و برگشتی بازی های ان بی ای از سال ۱۹۸۴ به این شکل است که دو بازی اول در خانه تیمی که بیشترین امتیاز را در فصل عادی داشته برگزار می شود . سپس سه بازی متوالی در خانه تیم دیگر و دوباره دوبازی نهایی (در صورت لزوم) در خانه تیم پر امتیاز خواهد بود.

آنچه در هفت بازی گذشت

بازی اول در میامی: این بازی دقیقا نظیر آنچه از فینال ان بی ای انتظار می رفت برگزار شد. بازی تا لحظه های آخر نزدیک بود و برتری هیچ تیمی محسوس به نظر نمی رسید. سن آنتونیو که ۹ روز استراحت کرده بود تر و تازه به میدان آمده بود و میامی که بلافاصله از نبرد بی وقفه با ایندیانا می آمد خسته و کوفته به نظر می رسید. میامی این بازی را با نتیجه ۸۸ به ۹۲ به سن آنتونیو واگذار کرد.

بازی دوم در میامی: میامی که از باخت در خانه شگفت زده شده بود بازی دوم را نزدیک شروع کرد ولی در نیمه دوم طوفانی از سه امتیازی را آغاز کرد تا سن آنتونیو دست از مقاومت بکشد و نهایتا با نتیجه شگفت انگیز ۱۰۳ به ۸۲ سن آنتونیو را به خانه فرستاد.

بازی سوم سن آنتونیو: میامی که بر این تصور بود که دیگر موتور تیم روشن شده و تا آخر فینال می تواند بر سن آنتونیو با شوتهای لیزری دنی گرین و گلزنی های گری نیل شالوده اش از هم پاشید و با نتیجه خجالت آور ۱۱۳ به ۷۷ مغلوب رهروان پاپ شد. دنی گرین در این بازی به رکورد سه امتیازی زنی ری الن رسید.

بازی چهارم در سن آنتونیو: پس از بازی سوم بسیاری میامی را تمام شده فرض کردند اما لبرون جیمز و دوین وید موتورشان را روشن کردند و بازی با نتیجه ۱۰۹ به ۹۳ به نفع میامی تمام شد.

بازی پنجم در سن آنتونیو: سن آنتونیو مصمم بود که کار را در خانه تمام کند. تونی پارکر ستاره این بازی شد و نهایتا تیمش ۱۱۴ به ۱۰۴ میامی را به زانو در آورد. تا اینجای کار سن آنتونیو سه به دو جلو افتاده بود و کافی بود یک بازی را پیروز شوند تا خنجر شکست را در قلب میامی فرو کنند.

بازی ششم در میامی: این بازی از آن بازی هاست که دوستداران بسکتبال امروز تا سالها برای فرزندانشان با آب و تاب شرح خواهند داد و شاید بزرگترین و هیجان انگیز ترین بازی دهه اخیر باشد. میامی در این بازی پشتش به دیوار بود و در صورت باخت با بدترین نوع آبرو ریزی، جشن قهرمانی حریف در خانه اش، روبرو می شد. تا بیست و هشت ثانیه به پایان بازی سن آنتونیو دو امتیاز جلو بود و ترس را در چشمان میامی می دیدیم.

در این لحظه سن آنتونیو دو پنالتی گرفت و همه کار را تمام شده فرض کردند. یکی از پنالتی ها گل شد و سن آنتونیو سه امتیاز جلو افتاد. مسوولین مسابقات در حال آوردن جام قهرمانی به کنار زمین بودند تا جشن قهرمانی سن آنتونیو را راه بیاندازند که ری الن، تک تیرانداز کهنه کار میامی، در فاصله ۲.۸ ثانیه به پایان بازی یک شوت سه امتیازی را از گوشه زمین وارد حلقه کرد تا بازی به وقت اضافه برود. در وقت اضافه میامی ۱۰۳ به ۱۰۱ بر سن آنتونیو ، که قهرمانی را در مشتش می دید، غلبه کرد و کار به بازی هفتم کشید.

بازی هفتم در میامی: بازی مرگ و زندگی برای لبرون جیمز! سن آنتونیو که تمام انرژی اش را برای شکست میامی در همان بازی ششم استفاده کرده بود خسته به زمین آمد تا با بهترین بازی لبران جیمز روبرو شود. لبران در این بازی ۳۷ امتیاز اورد، دوازده ریباند کرد و برای هم تیمی هایش موقعیت های فراوانی را ایجاد کرد. یکی از این هم تیمی ها شین بتیه، بازیکن ذخیره این تیم بود که شش سه امتیازی وارد حلقه سن آنتونیو کرد تا اندک جانی که برای سن آنتونیویی ها باقی مانده بود را از آنها بگیرد. میامی در این بازی با نتیجه ۹۵ به ۸۸ به پیروزی رسید و جام را بالای سر برد.

لبرون جیمزدر پایان این بازی به عنوان با ارزش ترین بازیکن فینال شناخته شد و نامش در کنار اسطور هایی چون بیل راسل، کریم عبدالجبار و مایکل جوردن به عنوان تنها بازیکنانی در تاریخ لیگ که دوباره پشت سر هم قهرمان شده اند، با ارزشترین بازیکن فصل شده اند و به عنوان با ارزشترین بازیکن فینال هم انتخاب شده اند ثبت شود و به تاریخ این ورزش زیبا بپیوندد.

در هنگام جشن قهرمان دوریس برک، گزارشگر تلویزیون از لبرون پرسید: "چطور با این همه تنفر و سرو صدا های حاشیه ای بر علیه ات میتوانی چنین تمرکزی روی بازی و کارت داشته باشی؟"

لبرون جیمز پاسخ داد: "من هنوز هم لبرون جیمز هستم، بچه اکرون از ایالت اوهایو ( یکی از فقیر نشین ترین شهر های امریکا) اصلا قرارنبود من اینجا باشم! هر روز که وارد سالن می شوم و اسم خودم را روی یونیفرم شماره شش می بنیم میدانم دستی از آن بالا مواظب من است. اینجاست که دیگر حرف دیگران برایم اهمیتی ندارد."


آخرین ویرایش: 1392/04/4 18:26

 

روسیه مقتدرانه قهرمان لیگ جهانی والیبال شد

1392/04/31 07:36نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: دزدی که نیست هست؟ ، تور ،
 

تیم والیبال روسیه در فینال لیگ جهانی سال ۲۰۱۳ مقتدرانه و با نتیجه ۳ بر صفر برزیل را شکست داد و برای سومین بار قهرمان این لیگ شد.

ایتالیا هم در دیدار رده‌بندی بلغارستان را ۳ بر ۲ شکست داد و سوم شد.

روسیه در حالی به دیدار برزیل رفت که دو تیم در فینال المپیک لندن هم با روبرو شده بودند.

در آن بازی برزیل در حالی که دو ست اول را به راحتی برنده شده بود ناگهان اختیار بازی را از دست داد و ۳ بر ۲ بازی را به روسیه واگذار کرد.

در بازی چند روز پیش دو تیم در مرحله گروهی مرحله نهایی هم باز این روسیه بود که با نتیجه ۳ بر ۲ برزیل را برد.

اما این بار روس‌ها کار ساده‌تری داشتند و در سه ست متوالی و با نتایج ۲۵-۲۳، ۲۵-۱۹ و ۲۵-۱۹ برزیل، پرافتخارترین تیم لیگ جهانی و تیم اول رده‌بندی حال حاضر والیبال دنیا، را شکست دادند.

برزیل ست اول را توفانی آغاز کرد و خیلی زود ۵ بر صفر از روسیه پیش افتاد. اما روس‌ها بلافاصله به خود آمدند و بازی را در امتیاز ۷ مساوی کردند. در ادامه ست اول دو تیم پا به پای هم پیش رفتند و در اواخر ست بود که با یکی دو اشتباه بازیکنان برزیل و همین‌طور دو تصمیم داور که با اعتراض مربی برزیل روبرو شد، روسیه توانست با حداقل اختلاف و با نتیجه ۲۵ بر ۲۳ ست را به نفع خود تمام کند.

روس‌ها در ست دوم از همان ابتدا از برزیل فاصله گرفتند و در تمام طول ست اختلاف چند امتیازی را حفظ کردند و نهایتا هم موفق شدند با نتیجه ۲۵ بر ۱۹ این ست را به پایان برسانند. ست سوم هم سرنوشتی مشابه داشت و با نتیجه ۲۵ بر ۱۹ به سود روسیه به پایان رسید.

نیکولای پاولوف که در کل این دوره لیگ جهانی امتیازآورترین بازیکن روسیه بوده در این بازی هم با کسب ۲۲ امتیاز، امتیازآورترین بازیکن میدان بود.

دیمیتری موسرسکی، بازیکن ۲۱۸ سانتیمتری و شماره ۱۳ روسیه هم نقش پررنگی در دفاع و حمله تیمش داشت و یوگنی سیوژلز، بازیکن شماره ۶ هم چندین امتیاز سرویس حساس برای روسیه گرفت.

به این ترتیب و در بیست و چهارمین دوره لیگ جهانی، روسیه برای سومین بار قهرمان شد و برزیل که سابقه ۹ بار قهرمانی در این بازی‌ها را دارد برای سومین سال متوالی دستش از مدال طلا کوتاه ماند.

این قهرمانی در حالی به دست آمد که تیم روسیه بعد از قهرمانی در المپیک ۲۰۱۲ لندن بیشتر بازیکنانش را تغییر داد و عملا با تیمی جدید به لیگ جهانی امسال آمد.

رده‌بندی نهایی

با برگزاری بازی فینال لیگ جهانی، رده‌بندی نهایی تیم‌های حاضر در بیست و چهارمین دوره لیگ جهانی هم مشخص شد.

تیم ایران که در اولین تجربه حضورش در لیگ جهانی در گروه خود پنجم شد، با توجه به ۱۵ امتیازی که کسب کرد بالاتر از تیم‌های سوم و چهارم گروه دیگر ایستاد و در رده‌بندی کلی لیگ جهانی در مقام نهم به کار خود پایان داد.

تیم ملی والیبال ایران بعد از چند روز استراحت از هفتم مرداد تمرین‌های خود را برای بازی‌های مقدماتی مسابقات قهرمانی جهان سال ۲۰۱۴ آغاز می‌کند.

این مسابقات مقدماتی قرار است از ۲۰ تا ۲۲ شهریور در تهران برگزار شود. ایران با پاکستان، بحرین و اندونزی همگروه است و تیم اول گروه به مسابقات قهرمانی جهان که سال ۲۰۱۴ در لهستان برگزار می‌شود، راه می‌یابد.

مسابقات قهرمانی جهان هر چهار سال یک بار (دو سال بعد از هر المپیک) برگزار می‌شود و از مهم‌ترین مسابقات جهانی والیبال است.


آخرین ویرایش: - -