تبلیغات
دنیای دیوانه ی دیوانه - مطالب لوله

سینمای تاریک، نویسنده تاریک، مسوول روشن...!

1393/03/22 00:08نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 


من سینما را دوست دارم و فكر می كنم كه هر آدم عاقلی سینما را دوست دارد... (یك پپسی طلبم...!) به همین خاطر دوست دارم كه همه فیلم ها بفروشند و البته سطح كیفی و ارزشی خود را به استاندارد فیلم هایی مثل راجی ها (به قول ابراهیم رها...!) برسانند! كاری هم ندارد. كافی است شمای فیلمساز، 30 تا رفیق به درد بخور و پولدار و... و... داشته باشید كه هفته یی هزار بلیت بخرند و به اهالی مثلاشهرك ها تخس كنند...! (آن سه نقطه ها یعنی فرهنگ، فرهیخته، فرمانده و الی آخر...! این روزها و در كمتر از چهار روز به شروع جام جهانی و در كسادی ناگزیر سینماها، عده یی دل شان می خواهد كه در كنار شور و نشاط جامعه، چهار تا بلیت هم بفروشند و در مقابل عده یی هستند كه گمان می كنند آبروی مردم در سینماها هپلی هپو می شود و چه بسا بادیدن بازی كرواسی – برزیل یا بقیه بازی ها، راه هموار بهشت به سنگلاخ جهنم تبدیل شود و طبیعی است كه هیچ كدام از این آدم های خوب دل شان نمی خواهد به فنا بروند . . . ! اینجا بود كه به خودم گفتم: آدم عاقل...! به جای انتقاد، بهتر است كه راه حل ارائه بدهی كه هم سینماداران را راضی كرده باشی و هم لیدرهای كاروان پارادایز...!انتظار دارم كه مسوولان محترم در قبال این همه راه حل، جایزه یی، تندیسی، هبه یی، هدیه یی... و خلاصه هر چه كرم شان است برای بنده در نظر گرفته و آن را به آدرس روزنامه پست فرمایند...! آدرس خانه را نمی دهیم چون دلم نمی خواهد دوستان به دردسر و زحمت بیفتند... خودم هم به هكذا...!

 

نویسنده: بیژن ابهری

   


آخرین ویرایش: - -

 

روش‌های جلوگیری از مفقود شدن هواپیماها

1393/03/22 00:07نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 


شاید استفاده از فناوری های هوشمند بتواند تضمین كننده ایمنی سفرهای هوایی باشد

اکنون دیگر ماه ها از مفقود شدن پرواز MH370 مالزی می گذرد. در دنیای مدرن امروز ما که دائما ارتباط برقرار است ناپدید شدن یک هواپیمای غول پیکر بوئینگ 777 مانند پرواز MH370 بدون باقی ماندن هیچ رد و اثری غیرقابل قبول به نظر می رسد.

پس چگونه می توان مطمئن بود که هرگز هواپیمای دیگری را به این شکل از دست ندهیم؟ برخی از کارشناسان حمل و نقل هوایی در این مورد نظراتی داشته اند که در جای خود جالب توجه و خواندنی است.

به نظر می رسد تعدادی از فناوری های هوشمند و ساده وجود دارند که اگر صنعت هواپیمایی از آنها استفاده کند، می توان با اطمینان بیشتری سوار یک هواپیما شد.

نسل جدید جعبه سیاه

کارشناسان می گویند جعبه سیاه که در واقع نارنجی رنگ است اکنون به مرحله ای رسیده که آماده ارتقا است. پاول بور، مدیر کمپانی هایی اتلانتیک ایر اویشن انگلیس می گوید: در سه دهه گذشته جعبه سیاه مهم ترین ابزار ضبط اطلاعات بوده که متخصصان با بررسی اتفاقات ثبت شده در داخل آن و قرار دادن موضوعات مختلف در کنار یکدیگر به یک ارتباط منطقی درخصوص وقوع حادثه دست پیدا کرده اند.

اگرچه یافتن جعبه سیاه در محل حادثه کار زیاد سختی نیست، اما برای مواردی نظیر پرواز MH370 مالزی این موضوع کار آسانی به نظر نمی رسد. پرواز شماره 477 ایر فرانس که سال 2009 در اقیانوس اطلس سقوط کرد نمونه دیگری از این نوع است که بسیاری هنوز آن را به خاطر دارند.

در این سانحه اجساد و برخی تکه های هواپیما طی چند روز پیدا شد، اما جعبه سیاه دو سال بعد از سقوط و در عمق پنج کیلومتری زیر اقیانوس پیدا شد.

بنابراین چگونه می توان جعبه سیاه را بروزرسانی کرد؟ بور می گوید: هواپیمای های مسافربری و جعبه های سیاه را می توان به فرستنده های مدرن و جدا از سامانه مخابراتی خود هواپیما تجهیز کرد که با دقت حدود چند متر موقعیت آنها را اعلام می کنند.

Beacon یا همان ایستگاه هدایت رادیویی را می توان روی دم یا اطراف آن قرار داد به طوری که این بخش از هواپیمای مسافربری می تواند اثری از هواپیما به جا بگذارد. مورد دیگر استفاده از شتاب سنج های متعدد است تا در صورت قطع ارتباط یکی از آنها به صورت اتوماتیک یا از سوی خدمه، باز هم شتاب سنج های دیگری در مدار باشد. از فناوری مشابه در زیردریایی های هسته ای که در عمق زیاد حرکت می کنند استفاده می شود.

باتری های مورد استفاده را می توان به گونه ای طراحی کرد که توسط دریا یا انرژی خورشیدی شارژ شوند یا از سلول های لیتیومی با عمر زیاد سود ببرند. دیگر ترفندها هم می تواند عمر باتری مورد استفاده در دستگاه های ردیاب را بهبود بخشد.

میشا داهلر، استاد دانشگاه کینگ لندن و از موسسان شرکت حسگرهای Worldsensing می گوید: یک تغییر نسبتا ساده، اما مهم می تواند داشتن جعبه سیاهی باشد که قادر به ارسال پالس های موقعیت یاب زیردریایی است. البته این پالس ها هر ثانیه ارسال نمی شوند. اگر جعبه سیاه به گونه ای تنظیم شود که هر 10 ثانیه یک پالس بفرستد ما می توانیم طول عمر باتری را به جای یک ماه تا یک سال افزایش دهیم و یک بازه زمانی بسیار بزرگ برای پیدا کردن جعبه سیاه به دست آوریم.

انتشار پالس از داخل کابین

دیوید سنسیوتی از وب سایت خبری هوانوردی می گوید: هواپیماهای کنونی انواع مختلفی از خدمات موجود را به مسافران ارائه می کنند. رسانه های تعاملی، بازی ها، اینترنت، فیلم، موزیک. شما همچنین می توانید از روی صندلی تان ارتباط ماهواره ای برقرار کنید و این به آن معناست که هواپیمای مسافربری همواره به نوعی در ارتباط با شبکه داخلی هستند. چرا یکی از این کانال ها را برای گزارش بلادرنگ داده های مربوط به جعبه سیاه هواپیما یا داخل کابین به صورت بلادرنگ استفاده نکنیم؟

البته سنسیوتی تصدیق می کند این روش هزینه بر است چراکه پهنای باند ماهواره گران است. یک ایده بهتر ممکن است Triggered transmission باشد.

Triggered transmission

مفهوم این تکنیک چیست. ماتئو گریواس رئیس مرکز تحقیقات ایمنی و حوادث دانشگاه کرانفیلد انگلستان می گوید: این یک روش پیشنهادی برای نظارت و مکان یابی هواپیماست که پس از سقوط پرواز 447 ایر فرانس سال 2009 در اقیانوس اطلس و تلاش برای ردیابی آن هواپیمای ایرباس 330 مطرح شد.

بخشی از لاشه شناور هواپیما در همان چند روز اول پیدا شد، اما دو سال پس از آن طول کشید تا لاشه اصلی هواپیما در بستر دریا پیدا شود.

کاربرد فناوری های جدید در صنایع هوانوردی موجب می شود در قرنی که انسان برای زندگی در مریخ آماده می شود، دیگر شاهد ناپدید شدن هواپیماهای غول پیکر نباشیم

BEA آژانس ملی تحقیقات درباره سوانح هوایی فرانسه کارگروهی تشکیل داد تا بررسی کنند چگونه می توان در آینده کاری کرد تا در سوانح هوایی خصوصا سوانحی که روی اقیانوس ها رخ می دهد امکان یافتن لاشه هواپیما سریع تر انجام شود. آنها روش triggered transmission را توصیه کردند که فقط یک اعلان هشدار را هنگام وقوع یک اتفاق غیرعادی منتشر می کرد. این سیستم پارامترهای پرواز نظیر ارتفاع، سرعت، شیب چرخش هواپیما، گردش و دیگر فاکتورهای مهم را نظارت می کند. هدف از این نظارت شناسایی زمان وقوع اتفاقات غیرعادی است که ممکن است به بروز حادثه منجر شود. پس از شناسایی اتفاق غیرعادی این سیستم یک سیگنال هشدار ارسال می کند که بسرعت روی ایستگاه های زمینی کشف و دریافت می شود. مزیت این سیستم نسبت به جریان پیوسته داده های پروازی این است که اطلاعات کمتری از سوی ترافیک هوایی جهانی منتشر می شود و فقط زمانی که هواپیما به طور بالقوه در خطر است این سیستم فعال می شود.

گریاوس می گوید: چالش پیش روی این سیستم اجتناب از ارسال هشدار کاذب است، اما متخصصان دانشگاه کرانفیلد و تولیدکنندگان در حال ایجاد سیستمی هستند که می تواند این دو حالت را از هم تشخیص دهد. هم اکنون تحقیقی در جریان است که ساخت این سیستم را برای هواپیماهای جدید الزامی کرده و پیشنهاد تنظیم شده در اواخر امسال به سازمان های حمل و نقل بین المللی ارائه خواهد شد.

جلوگیری از خاموش کردن سامانه ها توسط خدمه پرواز

سنسیوتی یک از کارشناسان هوایی می گوید: اکنون خلبان و کارمندان هواپیما می توانند هواپیما را با از کار انداختن سیستم های داخلی از دید رادار پنهان کنند. با خاموش کردن همه سیستم های داخلی واقعا شناسایی و ردیابی هواپیما دشوار است و باید از انجام چنین کاری اجتناب شود. اگر ما سیستم جدیدی معرفی کنیم تا موقعیت جعبه سیاه را از طریق ماهواره به ایستگاه های دریافت زمینی ارسال کند این سیستم باید به گونه ای طراحی شود که خلبان قادر به از کار انداختن آن نباشد.

تصویربرداری مداوم ماهواره ای از اقیانوس ها

کشتی ها در هر جایی که هستند ردیابی می شوند آیا باید از تکنیک های مشابهی درباره هواپیماها استفاده کرد؟ آیا چنین کاری بسیار سخت است؟ گروه های متعددی استفاده مداوم از تصویربرداری ماهواره ای مداوم کل سطح زمین را پیشنهاد کرده اند. تصویربرداری ماهواره ای اپتیکال فقط در روز ممکن است، اما با این روش حداقل می توان هواپیماهایی که بالاتر از ابرها پرواز می کنند را کشف کرد. نوع دیگری از ماهواره ها با استفاده از رادار می توانند تمام شرایط آب و هوایی شب و روز را پوشش دهند، اما استفاده از این روش ارزان نیست. هزینه پیش بینی شده برای استفاده از این مفهوم حدود 2 تا 5 میلیارد دلار برآورد شده است.

نگاهی به حمل و نقل جهانی

داهلر یکی دیگر از کارشناسان هوایی می گوید: شاید بتوان یک ابزار کوچک و ارزان ساخت تا راه های ارتباط هواپیماها با ماهواره های سیستم موقعیت یاب جهانی ارتقا یابد.

با سیستم های ماهواره ای که هم اکنون روی هواپیماها نصب شده ساده ترین کار شاید ثبت نام خطوط هوایی برای استفاده از اساسی ترین سرویس های نسبتا ارزان ارائه شده از سوی شرکت های ماهواره ای باشد که شامل انتقال مختصات جی پی اس یا همان سیستم موقعیت یاب جهانی در فواصل منظم زمانی است؛ به عنوان مثال هر یک ساعت یا هر پنج دقیقه یا در شرایط بحرانی به طور لحظه ای و مداوم این کار انجام شود.

فیل دیویس، رئیس گروه فضایی انجمن هوانوردی سلطنتی بریتانیا می گوید: در حال حاضر کشتی ها از یک سیستم موقعیت یاب ماهواره ای ساده در اقیانوس استفاده می کنند. استفاده از چنین سیستمی در هواپیماها در اندک زمانی امکان پذیر است، چراکه این فناوری نسبتا ساده است.

استفاده از تعدادی از این فناوری های موجود لزوما کار دشواری نیست. پرسش اینجاست آیا صنایع هوانوردی چنین روش هایی را اتخاذ کرده و با آن تطابق می یابند یا ما باید همچنان در قرن فناوری های نانو و آماده شدن انسان برای زندگی در مریخ شاهد یک هواپیمای غول پیکر با صدها مسافر باشیم؟

 

 

نویسنده: آتنا حسن آبادی


آخرین ویرایش: - -

 

موسولینی و زنان

1393/03/20 15:59نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: دزدی که نیست هست؟ ، لوله ،
 


این را فیلیپ ماریناتی هنرمند آینده و یکی از اعضای حزب گفته بود. چقدر درباره چشم هایش حرف زدند! چشمانی که گفته می شد هر مصاحبه کننده ای را با نگاه های تند و نافذش به آتش می کشید. «با آن مردمک های روشن و نافذی که مانند مردمک های گرگ بود.» در نظر همه، جادویی که از آن ساطع می شد بر هرکسی حتی اگر می خواست مقاومت کند اثر می گذاشت. به این ترتیب، هر یک از خطوط چهره اش تحلیل و تفسیر می شد. حتی ساده ترین شان. مثلاگفته می شد موسولینی وقتی راه می رفت «گویی به سمت کوه های بلند در حرکت است و قوس ابروهای منحنی اش نقش هایی را برکوه ترسیم می کند.» اما زنان؛ نخستین قربانیان فتنه انگیزی همین اعضای ظاهری او بودند. وقتی بنیتو به سمت آنها رو می کرد «احساس می کردند ضعفشان به قدرت تبدیل می شود.» یکی از نزدیک ترین معاونان او چنین توصیف می کند. حتی بدتر از این، کافی بود کسی با دقت به زنانی می نگریست که در برابرش قرار می گرفتند تا اثر مغناطیسی حضور او را تماشا کنند که چگونه آنها را وا می داشت تا دست به هرکاری بزنند. به گفته یکی از آنها «بسیاری از ما همدیگر را می دیدیم که هنگام ردشدن او زانو می زدند.» در عمل نیز، هیچ کدام از این زنان نبود که با هوشیاری کامل از قصر ونیز او خارج شود. دوچه در این قصر بزرگ زندگی می کرد. سیسیل سورال، هنرپیشه معروف و بدعت گذار و عضو دایمی تئاتر فرانسه به مناسبت اجرای نمایشنامه «نفرت بشر» از «مولیر» به ایتالیا آمده بود. زنان مشهور باید حتما از سالن «نقشه زمین» که بزرگ ترین سالن قصر بود دیدن می کردند. قرار ملاقات را ساعت پنج بعد از ظهر گذاشته بود. بگذارید خودش داستان را تعریف کند. «دوچه منتظر من بود. سالن بزرگی بود که به اماکن مقدس می مانست. در ابتدای امر، چیزی جز چشمانش را نمی دیدم. دو چشمش می درخشید و آتشی درونی را از خود ساطع می کرد که از اراده ای غیرقابل تسلیم حکایت می کرد. اراده ای که به پیروزی خود یقین داشت.» این جادو، همان دم کار خودش را می کرد. یعنی به مجرد حضورش. حال اگر او یک فریبکار ماهر و زبردست باشد دیگر معلوم است چه می کند. «هنوز شروع به صحبت نکرده بود و من حرف هایش را نشنیده بودم که محو خطوط چهره اش شدم. ایستاده بود و داشت افکارش را جمع و جور می کرد. به صورتی مبهم نظاره می کرد بدون اینکه قصد کشف چیزی را داشته باشد. اگر بازدیدکننده ای - خود یا دیدگاه هایش - توجه او را جلب می کرد، فورا این مساله در افکارش منعکس و بر خطوط چهره اش ظاهر می شد.»

 

نویسنده: دایان دوكریه

مترجم: محمدعلی عسگری


آخرین ویرایش: - -

 

ایتالیایی‌ها در جستجوی کار به آلبانی می‌روند

1393/03/18 02:30نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: دزدی که نیست هست؟ ، لوله ،
 


در یک دهه گذشته روند مهاجرت در دو سوی دریای آدریاتیک همیشه از آلبانی به سوی ایتالیا بوده است. ولی براساس تازه ترین گزارش ها گروه زیادی از ایتالیایی ها برای گریز از شرایط اقتصادی نامساعد در کشور خود و در جستجوی کار و درآمد راهی آلبانی می شوند.

طبق آمارهای دولت آلبانی که اخیرا در یک روزنامه ایتالیایی ال مساجرو منتشر شده، در حال حاضر حدود ۱۹ هزار شهروند ایتالیایی برای کار و یا تحصیل در آلبانی اجازه اقامت گرفته اند. جمعیت آلبانی حدود سه میلیون نفر است.

به گزارش این روزنامه، تعداد زیادی از شهروندان ایتالیا برای کار دردانشگاه و موسسات پاسخگویی تلفنی به مشتریان و یا برای راه اندازی رستوران و کاسبی های کوچک دیگر طی دو سال گذشته به آلبانی مهاجرت کرده اند.

راندو دووله یک جامعه شناس ایتالیایی در مصاحبه ای با روزنامه ال مساجرو گفت :"مهاجرت به آلبانی رونق زیادی پیدا کرده و از یک طرف نشان دهنده اوضاع بد اقتصادی در ایتالیا و از طرف دیگر نشان دهنده رونق اقتصاد آلبانی به خاطر درآمد مهاجران آلبانیایی طی دهه اخیر است."

او می گوید سابقه طولانی مهاجرت آلبانیایی ها به ایتالیا می تواند به روند تازه مهاجرت ایتالیایی ها به آن کشور کمک کند چون اکنون تعداد زیادی از آلبانیایی ها با زبان ایتالیایی آشنا هستند.

آمارها نشان می دهد که طی دو دهه اخیر و از زمان سقوط رژیم کمونیستی آلبانی حدود نیم میلیون نفر از اتباع این کشور به ایتالیا رفته‌اند.

نریتان چکا سفیر آلبانی در ایتالیا می گوید که در کشور او مقررات برای راه اندازی فعالیت های اقتصادی بسیار ساده تر از ایتالیا است و در عین حال نرخ رشد اقتصادی آلبانی بسیار بالاتر از ایتالیا است.

در سالهای اخیر همزمان با بحران اقتصادی و مالی اروپا وضعیت اقتصادی ایتالیا به خصوص تحت تاثیر بدهی سنگین بخش عمومی این کشور رو به افول بوده است. به گفته نریتان چکا در حال حاضر مردم آلبانی، بسیار امیدوارتر از مردم ایتالیا هستند.

وزیر کار و امور اجتماعی آلبانی هم ماه گذشته تا آنجا پیش رفت که کشور خود را برای مهاجران ایتالیایی یک آمریکای کوچک توصیف کرد.


آخرین ویرایش: 1393/03/18 02:32

 

برزیل روی پله هفتم سرمایه گذاران صنعت آی تی

1393/03/17 14:59نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 

فناوری حالا دیگر در جهان حرف نخست را می زند و همه می دانند کشوری می تواند آینده بهتری برای مردمانش رقم بزند که در این حوزه توانمندتر باشد. به همین دلیل فعالان و دست اندرکاران فناوری در گوشه و کنار جهان به دنبال جذب سرمایه گذارانی برای حضور در این عرصه هستند. جدا از کشورهای پیشرو مانند امریکا و ژاپن که همیشه در این زمینه حرفی برای گفتن داشته اند حالادیگر نام کشورهایی که تا پیش از این رد پای فناوری در آن ها چندان پررنگ نبود نیز به چشم می خورد گویی آن ها هم تلاش دارند تا از قافله عقب نمانند. یکی از این موارد، کشورهای امریکای لاتین هستند که البته در این میان برزیل طلایه دار این عرصه است.

برزیل با وجودی که از نظر رشد اقتصادی در سال 2013 از سایر کشورهای امریکای لاتین همچون آرژانتین، پرو، ونزوئلاو شیلی پایین تر بوده ولی حدود 7/47 درصد بازار صنعت IT در امریکای لاتین را به خود اختصاص داده است و به نوعی قطب این صنعت در این منطقه محسوب می شود که بخش عمده آن به میزان سرمایه گذاری در این حوزه مربوط می شود. طبق تحقیقات موسسه آماری و پژوهشی IDC، تا پایان سال 2013 میزان سرمایه گذاری در حوزه سخت افزار، نرم افزار و سرویس های مختلف اینترنتی برزیل نسبت به سال قبل از آن، از رشدی 4/15 درصدی برخوردار بوده است که این رقم از میزان پیش بینی شده برای این سال نیز بالاتر بود. پیش از این محققان انتظار داشتند رشد سرمایه گذاری در این کشور برای سال 2013 به 5/14درصد برسد که البته اوضاع برای برزیل به گونه ای بهتر رقم خورد.

رویدادهای بزرگ زمینه ساز رشد صنعت IT در برزیل

رشد سرمایه گذاری و توسعه صنعت IT در کشور برزیل را بسیاری، به وقایع مهمی که این کشور پیش رو دارد نسبت می دهند. از این رویدادهای بزرگ می توان به برگزاری مسابقات جام جهانی فوتبال 2014 برزیل تا چند روز دیگر، برگزاری انتخابات ریاست جمهوری این کشور در 5 اکتبر سال جاری میلادی و همچنین برگزاری مسابقات المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در شهر ریو دوژانیرو کشور برزیل اشاره کرد که با نام رسمی «بازی های المپیاد سی و یکم» شناخته می شود و از ۳۰ ژوئن تا ۱۵آگوست برگزار خواهد شد. با توجه به این که اگر این وقایع بزرگ ورزشی در برزیل بخوبی برگزار شود به اقتصاد این کشور کمک شایان توجهی می شود، سازمان های دولتی و شرکت های خصوصی برزیلی مدت هاست در تلاشند تا برای هرچه بهتر برگزار شدن آن، سرمایه گذاری خود را تا حد امکان افزایش دهند و البته خوب می دانند که از این طریق، درآمد مناسبی هم کسب خواهند کرد. در هر یک از این وقایع، اطلاع رسانی با کمک فناوری های پیشرفته، اینترنت پرسرعت و... نقشی مهم ایفا می کند و به همین دلیل بسیاری از شرکت های داخلی و خارجی، این عرصه را محلی مناسب برای سرمایه گذاری دیده اند و این موضوع باعث شده است تا دولتمردان این کشور نیز بیش از پیش به فناوری روی خوش نشان دهند، طوری که تحقیقات مجمع شرکت های نرم افزاری برزیلی (ABES) نیز نشان می دهد این کشور با سرمایه گذاری 6/61 میلیارد دلاری شرکت های کوچک و بزرگ در عرصه فناوری، موفق شد در سال 2013 پس از امریکا، ژاپن، چین، بریتانیا، آلمان و فرانسه بر پله هفتم جدول جهانی سرمایه گذاری در صنعت IT بایستد. این روند رو به رشد همچنان ادامه دارد و محققان این مجمع انتظار دارند تا پایان سال جاری میلادی، برزیل جایگاه فرانسه را به دست آورد و با ایستادن در این جایگاه، تا پایان سال 2014 به ششمین کشوری تبدیل شود که بیشترین میزان سرمایه گذاری را در حوزه IT داشته است. با توجه به میزان سرمایه گذاری برزیل در حوزه IT، محققان مجمع برزیلی (ABES)معتقدند این کشور 3 درصد سهم بازار جهانی در این حوزه را به خود اختصاص داده است و البته همچنان روندی رو به رشد دارد. طبق تحقیقات موسسه تحقیقاتی IDC، در طول سال 2013 بخش نرم افزار و سرویس های مختلف اینترنتی برزیل در صنعت IT از رشدی 1/10 درصدی برخوردار بوده است طوری که تنها در بخش نرم افزار حدود 7/10 میلیارد دلار سرمایه گذاری شده در حالی که این رقم در سرویس های اینترنتی 4/14 میلیارد دلار بوده است.

شرکت های کوچک برزیلی تنها 3/1 درصد شرکت های موجود در این کشور را شامل می شوند ولی 9/43 درصد از این رقم در حوزه نرم افزار و 6/49 درصد آن ها نیز در حوزه سرویس های مختلف اینترنتی سرمایه گذاری کرده اند. از یکی از بخش هایی که در حوزه IT برزیل بیشترین سرمایه گذاری ها را داشته است می توان به اداره دارایی این کشور اشاره کرد که با 3/26 درصد کل سرمایه گذاری در حوزه IT این کشور در سال 2013 در جایگاه نخست ایستاده و پیشرو است. مخابرات و برخی بخش های تولیدی نیز با 4/24 درصد و 2/20 درصد سرمایه گذاری در بخشIT در جایگاه های بعدی قرار گرفته اند. همچنین با توجه به تحقیق و مطالعه ای که توسط مدرسه تجارت برزیل (FGV) انجام شده است، شرکت های برزیلی در طول سال 2013حدود 5/7 درصد از درآمد خود را در حوزه IT سرمایه گذاری کرده اند که هر چند نسبت به سال 2012 با رقم 2/7 درصد، جهش چندانی در آن مشاهده نمی شود ولی همین روند رو به رشد، امیدوار کننده است. این تحقیق همچنین پیش بینی می کند میزان سرمایه گذاری این شرکت ها تا پایان سال جاری به 8 درصد برسد که رقمی مناسب برای امریکای لاتین است هرچند در مقایسه با کشورهای پیشرو جهان، ممکن است چندان به چشم نیاید. همین تحقیق نشان می دهد در سال 2013 میزان سرمایه گذاری شرکت ها در این حوزه، در ایالات متحده امریکا 12 درصد بوده و این رقم در اروپا به 15 درصد رسیده است پس با وجود رشد سرمایه گذاری در حوزه IT در برزیل، همچنان باید این روند تسریع یابد و پیشرفت داشته باشد تا از رقبای خود عقب نماند.

طبق تحقیقات مجمع شرکت های نرم افزاری برزیلی (ABES) و همچنین موسسه تحقیقاتی IDC، در سال 2012 بازار نرم افزار و سرویس های اینترنتی برزیلی 1/27 میلیارد دلار درآمدزایی داشته و صادرات 24/2 میلیارد دلاری این عرصه نسبت به سال قبل از آن یعنی 2011، حدود 7/26 درصد رشد نشان داد که این رشد درآمد همچنان ادامه دارد. در سال 2013 بازار داخلی برزیل برای سرمایه گذاری های IT حدود 25 میلیارد دلار بوده که نسبت به سال 2012 بیش از 10 درصد رشد داشته است اما تقاضا برای IT در بخش های مختلف از جمله معدن، خرده فروشی، محصولات کشاورزی و تولید نسبت به سال قبل از آن تغییری نداشته است.

فروش بالای تبلت و تلفن هوشمند در برزیل

هر چند رقم 4/15 درصدی رشد سرمایه گذاری در برزیل حتی از خوشبینانه ترین پیش بینی ها نیز فراتر رفت ولی جالب است بدانید که بیشتر این سرمایه گذاری ها در حوزه وسایل الکترونیکی مانند تلفن های هوشمند و تبلت بوده است. تحقیقات نشان می دهد در سال 2013 حدود 2/14 میلیون تبلت در کل امریکای لاتین به فروش رسیده که 6 درصد فروش تبلت در جهان را شامل می شود و البته بخش عمده ای از این رقم در برزیل فروخته شده است. انتظار می رود این رشد همچنان ادامه داشته باشد و تا پایان سال 2018 این رقم به 3/9 درصد بازار جهانی فروش تبلت برسد. البته بیشتر محصولات به فروش رسیده در بازار برزیل، تبلت های چینی هستند و از میان شرکت های مختلف، سامسونگ همچنان طلایه دار فروش در این کشور است که پیش بینی می شود این روند تا سال 2018 ادامه داشته باشد. همچنین از آنجا که «آی پد» برای مردم برزیل کمی گران درمی آید، گفته می شود بتدریج سهم خود را در بازار این کشور از دست خواهد داد. به هر حال در کشوری که جام جهانی، انتخابات و 2 سال بعد از آن المپیک تابستانی را پیش رو دارد تلاش برای رشد و ارتقای اقتصاد آن دور از ذهن نیست. همچنین انتظار می رود تا سال 2020حدود 90 درصد بازار IT برزیل به حوزه تلفن همراه و تلفن های هوشمند، اطلاعات و داده ها و سرویس های «ابری» اختصاص داشته باشد هرچند در سال 2013 این بخش ها تنها 22 درصد از سرمایه گذاری آی تی را به خود اختصاص دادند ولی رسیدن به این چشم انداز در برزیل، دور از ذهن نیست.

 

نویسنده: میترا جلیلی

 


آخرین ویرایش: - -

 

روز جهانی محیط زیست: صدایتان را بالا برید نه آب دریاها را

1393/03/15 04:53نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 

پنجم ژوئن برابر با پانزدهم خرداد روز جهانی محیط زیست است. سازمان ملل متحد امسال با شعار «صدایتان را بالا برید نه سطح دریاها را» به مقابله با چالش های جدی محیط زیستی جهان رفته است.  

باربادوس، از جزایر دریای کاراییب، که بر اثر افزایش سطح آبهای آزاد در خطر غرق شدن است، امسال میزبان روز جهانی محیط زیست است.

در پاسخ به فراخوان سازمان ملل متحد برای مبارزه با تغییرات آب و هوایی و مقابله با افزایش نگران کننده سطح آبهای آزاد جهان، نه تنها دولتها و سازمان های مردمی حامی محیط زیست، بلکه شماری از هنرمندان، ستارگان سینما و ورزشکاران برجسته جهان نیز امسال به این کارزار پیوسته و بعنوان سفیران محیط زیستی این نهاد در تلاش اند تا توجه جهانیان را به این مشکل جهانی جلب کنند.

این سفیران حسن نیت سازمان ملل  برآنند تا افکار عمومی با این واقعیت بیش از پیش آشنا شود که ما، شهروندان دوران مدرن، مقوله حفظ محیط زیست را باید بعنوان یکی از تعهدات اصلی خود به زندگی روزمره مان وارد کنیم و این مهم را از خود، و محیط خود آغاز کنیم تا شاهد خاموش آسیب های جدی محیط زیست نباشیم.

کارشناسان سازمان ملل می گویند افزایش نگران کننده سطح آبهای آزاد تهدیدی جدی برای شهرهای ساحلی همه کشورهای جهان است. از این رو، این سازمان خطاب به مردم جهان می گوید صدای اعتراضات را بالا ببرید تا دولتها و قانون گذاران در سراسر جهان در پی اقدامی جدی برای مبارزه با آلاینده های شیمیایی انباشته در جو زمین باشند.

بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد، در پیام خود به این مناسبت گفت بیش از ۶۳ میلیون شهروند ساکن جزایر کوچک در جهان هم اینک در آستانه جابجایی اجباری زادگاه خود هستند.

به گفته بان کی مون این کوچ اجباری به نابودی فرهنگ دیرین ساکنان این جزایر منجر خواهد شد.

باربادوس،  از زیباترین جزایر دریای کاراییب، یکی از این جزایر مورد تهدید ناشی از افزایش سطح آب دریاهای جهان است. به همین دلیل، برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد امسال این جزیره را بعنوان میزبان برگزاری روز جهانی  محیط زیست برگزیده است.  جزیره ای که دولتمردان و مردمش همه تلاش خود را طی بیست سال گذشته بکار گرفته اند تا این جزیره را به جایگاهی برسانند که امروزه بعنوان کشور پیشتاز زیست بوم پاک شده و سبز در جهان شده است.

کریستینا فیگورس، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد، در کنوانسیون جهانی تغییرات آب و هوایی نیز گفته است راه ما روشن است. اقتصادهای مبتنی بر انرژی پاک رشته ای سودآور و بدون آلودگی است که تندرستی  انسان ها، حفظ پاکیزگی آبها و پایداری منابع را نیز در پی دارد.

سازمان ملل متحد معتقد است زمان آن فرارسیده که همه دولتها از جمله چین، هند و آمریکا  بیش از پیش برای کاهش آلاینده های شیمیایی جو زمین تلاش کنند. باراک اوباما، رئیس جمهوری ایالات متحده آمریکا، در پاسخ به این درخواست، برنامه کاهش جدی آلاینده های شیمیایی و نوسازی صنایع آمریکا را اعلام کرده است.


آخرین ویرایش: - -

 

قطعی شدن تبانی قبل از جام جهانی

1393/03/12 19:03نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 


روزنامه نیویورك تایمز امریكا نوشت در پنج دیدار دوستانه كه قبل از جام جهانی 2010 در كشور آفریقای جنوبی برگزار شد، تبانی صورت گرفته است. یكی از مسوولان فیفا در گفت وگو با نیویورك تایمز اعلام كرد حداقل در پنج دیدار دوستانه قبل از جام جهانی آفریقا تبانی صورت گرفته اما در بازی های جام جهانی چنین اتفاقی رخ نداده است. به گزارش نیویورك تایمز این تبانی ها به دلیل شرط بندی های گسترده قبل از جام جهانی رخ داده است. این سخنگوی فیفا ادامه داد بررسی ها از دیدار های دوستانه قبل از جام جهانی ادامه دارد. یكی از دیدار هایی كه قبل از جام جهانی 2010 تبانی در آن رخ داده است، بازی آفریقای جنوبی و گواتمالا بوده است كه تیم آفریقایی موفق شد با پنج گل به پیروزی برسد. دو گل از پنج گل آفریقای جنوبی با اشتباه محض بازیكنان گواتمالا به ثمر رسید. به تازگی نیز تساوی نیجریه و اسكاتلند پیش از جام جهانی 2014 كه با چند گل مشكوك همراه بود، بار دیگر بحث تبانی پیش از جام جهانی را مطرح كرد. این دیدار با تساوی 2 بر 2 به پایان رسید. در این دیدار دروازه بان نیجریه به شكل عجیبی دروازه خودی را باز كرد كه از چشم دوربین های تلویزیونی دور نماند.


آخرین ویرایش: 1393/03/12 19:04

 

'زلزله سیاسی' در اروپا

1393/03/12 19:00نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: دزدی که نیست هست؟ ، لوله ،
 


طبق اعلام نتایج انتخابات پارلمان اروپا، احزاب عموما پوپولیست، ملی‌گرا و اکثرا راستگرا در این انتخابات جانی تازه گرفته‌اند و نتایج کم سابقه ای به دست آورده اند.

با وجود این، تا اینجا حزب خلق اروپا همچنان بیشترین کرسی را در پارلمان اروپا در دست خواهد داشت، ولی باید منتظر چالش‌های جدی از هر دو سوی راست و چپ باشد.

احزاب پوپولیست مدتهاست که توانسته‌اند در انتخابات محلی کشورهایشان به عنوان یک نیروی جدی در میدان سیاست جولان دهند.

اما این اولین بار است که پیام سیاسی آنها به این وضوح و با یک پیروزی چشمگیر بویژه از کشورهای اروپای شمالی و غربی به بروکسل می رود، طوری که ناظرین آنرا یک 'زلزله سیاسی' خوانده‌اند که ممکن است آینده اتحادیه اروپا را تحت تاثیر قرار دهد.

این پیام سیاسی در این انتخابات از بریتانیا، جزیره‌ای که نه تنها از نظر جغرافیایی از بقیه اروپا جدا است، بلکه از نظر اقتصادی و سیاسی هم فاصله خود را تا حدودی حفظ کرده و مثلا پول واحد یورو را نپذیرفته، با صدای بلندی به گوش رسید.

در انتخابات پارلمان اروپا حزب بریتانیای مستقل پیشتاز است. این حزب که مبارزات انتخاباتی خود را بر خروج از اتحادیه اروپا بنا گذاشته بود با بیش ۲۷ درصد آرا و ۲۴ نماینده پیام خود را به بروکسل می‌فرستد.

دو حزب کارگر و محافظه کار که دردهه های گذشته همواره قدرتمندترین احزاب بریتانیا بوده‌اند، هر کدام با ۲۰ و ۱۹ نماینده در پشت سر این حزب قرار دارند.

از سال ۱۹۱۰ این اولین بار است که حزبی جز دو حزب اصلی کارگر و محافظه‌کار بیشترین آرای بریتانیایی ها را از آن خود می‌کند، آن هم حزبی که خواهان خروج فوری از اتحادیه اروپاست.

در فرانسه هم وضع مشابه بریتانیا است. حزب "جبهه ملی" مارین لوپن که منتقد اتحادیه اروپاست تابحال با حدود ۲۰ درصد رشد، ۲۶ درصد کل آرا را به دست آورده. مانوئل والس نخست‌وزیر فرانسه گفته است که با این پیام باید سیاست‌های اتحادیه اروپا را از نو شکل داد.

احزاب راستگرا و پوپولیست منتقد اتحادیه اروپا در دانمارک هم با ۲۳ درصد در صدر جدول و در اتریش و فنلاند با ۲۰ و ۱۲.۹ درصد در رده سوم قرار گرفته‌اند.

در آلمان که قویترین اقتصاد اروپای شمالی را دارد شرایط متفاوت به نظر می رسد. حزب "کار برای آلمان" که منتقد ورود نیروی کار از خارج است با ۷درصد آرا به پارلمان اروپا می رود، اگر چه این حزب اعلام کرده که حزبش ضد اروپا یا راستگرا نیست.

اما در یونان، بیمار مزمن اقتصاد اروپا، وضع کاملا متفاوت است. یونانی‌ها برعکس بقیه اروپای غربی از چپ به مصاف حکومتشان و سیاست‌های ریاضتی آن برای جان گرفتن اقتصاد ملی رفته‌اند و خواهان تغییر در سیاست های اروپامحور هستند.

حزب چپ‌گرای سیریزای یونان طبق سرشماری‌ها تا امروز با بیش از ۲۶درصد پیشتاز است و با پیام برداشتن تدابیر ریاضتی به بروکسل می‌رود.

در بین کشورهای اروپای شرقی، که هنوز پایشان درست و حسابی به اتحادیه اروپا بازنشده حداقل از لهستان و مجارستان صدای پشیمانی به گوش می رسد.

بیش از ۷ درصد شرکت کنندگان لهستانی رای خود را به احزاب ضد اتحادیه اروپا داده اند. در مجارستان هم حزب حاکم که به عنوان راستگرا و ضدخارجی شهرت دارد با بیش از ۵۰ درصد، اکثریت مطلق آرا را به خود اختصاص داده است.

هسته اصلی‌ اتحادیه اروپا در دهه ۵۰ میلادی به وسیله شش کشور بلژیک، آلمان، فرانسه، ایتالیا، لوکزامبورگ و هلند شکل گرفت.

بریتانیا، دانمارک و ایرلند نزدیک به ۲۰ سال بعد وارد این جمع شدند، در حالیکه ورود نروژ در یک همه‌پرسی رد شد. با ورود یونان، اسپانیا و پرتغال در دهه ۸۰ میلادی که ساختار اقتصادی متفاوتی داشتند بر مشکلات اتحادیه اروپا که رویای یک اقتصاد گسترده و توانا را داشت، افزوده شد.

کشورهای سوئد، دانمارک و اتریش هم در دهه ۹۰ و بعد از آنها مالت و قبرس (جنوبی) به جمع قبلی پیوستند.

با فروپاشی بلوک شرق، کشورهای اروپای شرقی، به عنوان بازاری جدید برای سرمایه‌گذاری و تکنولوژی و البته خرید مواد خام یکی بعد از دیگری پذیرفته شدند.

ورود کشورهای اروپای جنوبی و بخصوص اروپای شرقی، اگرچه بازاری جدید برای کشورهای صنعتی اروپای شمالی بود، ولی با برداشتن شرط ویزا و دادن اجازه کار به شهروندان این کشورها، زندگی و کار برای آنها در کشورهای غربی آسان شد.

کارگران مهاجر اروپای شرقی بزودی در کنار مهاجرین و پناهجویانی که از کشورهای مختلف جهان به اروپا آمده‌اند، به عنوان رقیب کارگران داخلی دسته بندی شدند و این برای سیاست آن کشورها دردسرساز شد.

با پیدایش بحرانهای اقتصادی در دهه گذشته و بالارفتن نرخ بیکاری، انتقاد به سیاست‌های اروپامحور از دو سو شروع شد. از یک سو برخی سیاستمداران راست‌گرا در کشورهای اروپای شمالی و غربی نارضایتی روزافزون شهروندان را ابزاری برای پیشبرد اهداف خود و گسترش احزاب خود قرار دادند.

از سوی دیگر در کشورهای با اقتصاد ضعیفتر و کشورهای اروپای شرقی که برای مبارزه با بحران نیازمند کمک کشورهای صنعتی‌تر و سرسپردن به شرایط آنها بودند، مخالفت با سیاست های اتحادیه اروپا شروع شد.

حالا بیش از نیم قرن بعد از ایجاد هسته اصلی اتحادیه اروپا که همکاری این کشورها را برای ایجاد اقتصادی قوی‌تر و شکوفا، و مقابله جمعی با رقبا و دشمنان پیش بینی می کرد، شرایط تغییر کرده است.

به نظر می رسد امروز شهروندان اروپایی، حداقل در بسیاری از کشورهایی که از بیماری‌های اقتصادی رنج می برند، چه در شمال، چه در جنوب و چه در غرب یا شرق اروپا از سیاستمداران می خواهند به مشکلات فرد فرد شهروندان خود بیشتر از بلندپروازی‌های قاره‌گستر خود توجه کنند.

اروپا ملی‌گرایی افراطی را نیم قرن پیش بعد از فاجعه جنگ جهانی دوم زیر ذره‌بین برد و بعد از آن تصمیم به ایجاد اتحادیه کرد. شاید برای همین است که بسیاری از سیاستمداران مهم این قاره همچنان آینده اتحادیه اروپا را درخشان توصیف می‌کنند.

ولی آینده معلوم خواهد کرد که آینده اتحادیه اروپا چه خواهد شد، اتحادیه ای که حتی همین روزها برای نزدیک شدن به آن در کشورهایی مثل اوکراین خون ریخته می شود.


آخرین ویرایش: - -

 

ژنرال یاروزلسکی؛ دیکتاتور یا نجات‌بخش لهستان؟

1393/03/12 18:59نویسنده : Agostino Di Bartolomei

ارسال شده در: دزدی که نیست هست؟ ، لوله ،
 


وویچخ یاروزلسکی، یکی از بحث‌انگیزترین چهره‌های سیاسی تاریخ معاصر لهستان روز یکشنبه ( ۲۵ مه/ ۴ خرداد) چشم از جهان فروبست.

یاروزلسکی را در لهستان و بیرون از آن با عینک سیاه و درشتش می‌شناختند. چند سال پیش که از حکمت این عینک سیاه از او پرسیدند، با لحنی استعاری گفت که زندگی‌اش دایم در "معرض تشعشعات و نورهای تند" بوده است.

یاروزلسکی سال ۱۹۸۱ به عنوان وزیر دفاع وقت لهستان حکومت نظامی اعلام کرد و خود نخست‌وزیر و رهبر حزب کمونیست شد. استدلال یاروزلسکی این بود که اوج‌گیری اعتصابات و مخالفت‌های کارگران و روشنفکران ناراضی ثبات سیاسی و اقتصاد کشور را مختل کرده و غرب با حمایت از این حرکت‌ها به دنبال زدن پایه‌های حکومت لهستان و به تلاطم‌انداختن کل نظام کمونیستی با محوریت شوروی است.

برقراری حکومت نظامی و درگیری‌های بعد از آن به کشته‌شدن بیش از ۹۰ نفر، بازداشت هزاران نفر از اعضا و هواداران اتحادیه کارگری مستقل همبستگی و خروج هزاران نفر دیگر از کشور منجر شد.

البته سه سال بعد حالت فوق‌العاده در لهستان لغو شد، اما این اقدام او حتی تا زمان مرگش همچنان بحث‌انگیز بود. این که تا همین اواخر هم، روز ۱۳ دسامبر ، روز اعلام حکومت نظامی، هر سال مخالفان و موافقان جلوی در خانه‌اش به تظاهرات می‌پرداختند نشانه‌ای بود از شقاق و ارزیابی‌ متفاوت بخش‌های مختلف جامعه لهستان از کارنامه و اقدام ‌او .

یاروزلسکی برای بخش‌هایی از این جامعه قهرمانی تراژیک بود که لهستان را از یک جنگ داخلی خونین و ورود قوای شوروی به این کشور مصون داشت و برای بخش‌های دیگر دیکتاتوری کمونیست، که کارنامه‌اش جز سرکوب آزادیخواهی‌ و مطالبات اتحادیه کارگری مستقل همبستگی و روشنفکران ناراضی شاخصه‌ دیگری نداشت.

هم وضع بد اقتصادی و هم روی کار آمدن گورباچف در سال ۱۹۸۶ در شوروی سبب شد که یاروزلسکی به تدریج خود به یکی از مدافعان اصلی دیالوگ و تشکیل میزگرد با مخالفان بدل شود و با ایستادگی در برابر تندروها در درون حزب کمونیست نهایتا در سال ۱۹۸۹ زمینه گذار آرام به سوی دموکراسی در لهستان را فراهم آورد.

در انتخابات نیمه‌آزادی که اوایل سال ۱۹۸۹ برگزار شد یاروزلسکی برای ۶ سال به ریاست جمهوری لهستان برگزیده شد، اما چند ماه بعد استعفا کرد تا جای خود را به لخ والسا، رهبر اتحادیه همبستگی بدهد. به این ترتیب لهستان اولین کشوری در ارودگاه کمونیستی بود که گام در راه انتخابات آزاد و دوری‌گرفتن از اردوگاه یادشده گذاشت که این در فروپاشی آن اردوگاه تاثیری قابل اعتنا داشت.

از تبعید در سیبری تا اعزام نیرو برای سرکوب بهار پراگ

یاروزلسکی سال ۱۹۲۳ در خانواده‌ای اشرافی به دنیا آمد ولی در همان جوانی هوادار کمونیسم شد. با قرارداد شوروی و آلمان در سال ۱۹۳۹ بر سر تقسیم لهستان و ورود ارتش شوروی به بخش شرقی این کشور او و خانواده‌اش از سوی حکومت استالین به سیبری تبعید شدند و پدر در همین تبعید درگذشت.

با این وجود هنگامی که چند سال بعد ارتش آلمان هیتلری به شوروی حمله‌ور شد یاروزلسکی داوطلبانه به صفوف "واحدهای سرخ" لهستان پیوست که برای کمک به ارتش شوروی تشکیل شده بودند. او بعد از جنگ و برقراری حکومت کمونیستی در لهستان به سرعت مدارج ترقی را در ارتش طی کرد و در سن ۳۳ سالگی جوانترین ژنرال ارتش این کشور شد. سال ۱۹۶۴به عضویت کمیته مرکزی حزب کمونیست درآمد، ۴ سال بعد وزیر دفاع شد و ۱۵ سال در این مقام ماند.

به هنگام تحویل قدرت به لخ والسا در سال ۱۹۸۹، از این که در سال ۱۹۶۸ به عنوان وزیر دفاع با اعزام نیرو برای کمک به قوای شوروی در سرکوب بهار پراگ شرکت داشته، از مردم لهستان عذر خواست. این عذرخواهی را سال ۲۰۰۵ در پراگ نیز تکرار کرد.

بعدتر برقراری حکومت نظامی در لهستان را هم "شری کوچک" خواند که با آن کشور را از شری بزرگتر، یعنی هجوم ارتش شوروی و بروز وضعیتی مشابه مانند ۱۹۵۶ در مجارستان یا سرکوب بهار پراگ در سال ۱۹۶۸ مصون داشته است. این استدلال در میان تاریخدانان محل تردید است و در اسناد کا گ ب هم سند و مدرکی موجود نیست که از قصد رهبری وقت شوروی به اعزام نیرو به لهستان در سال ۱۹۸۱ حکایت داشته باشد. مخالفان یاروزلسکی و بخشی از نخبگان شوروی سابق او را متهم می‌کنند که زمانی که تقاضایش از مسکو برای دخالت نظامی بی‌پاسخ ماند خود راسا وارد عمل شد و ارتش را به مصاف مخالفان فرستاد . هر چه که بود، بخش‌های بزرگی از جامعه لهستان، ورای انگیز‌ه‌ها و پیش‌زمینه‌های اقدام یاروزلسکی، همچنان آن را تایید می‌کنند.

طرفه این که بخشی از نخبگان سیاسی لهستان معاصر که سه دهه پیش در صف مخالفان حکومت نظامی او بودند نیز در سال‌های اخیر قضاوتی متفاوتی در باره او داشتند.

 

تابستان گذشته، الکساندر کازینفکسی، رئیس جمهور لهستان در دوره پس از والسا در اقدامی نمادین به مناسبت ۹۰ سالگی یاروزلسکی، در هتلی مجلل در برابر سفارت روسیه (شوروی سابق) برایش جشن تولد برگزار کرد و یک پرفسور مشهور لهستان نیز به همین مناسبت کتابی در باره "جنبه‌های مثبت اقدام یارزولسکی در سال ۱۹۸۱" انتشار داد.

بحثی که پایانی برای آن دیده نمی‌شود

قبل از آن نیز لخ والسا، رهبر اتحادیه کارگری همبستگی از یاروزلسکی "اعاده حیثیت" کرده بود. او چند سال پیش گفت که یاروزلسکی با اراده و تمایل درونی خود کشور را به سوی انتقال به دموکراسی و برگزاری میزگرد با مخالفان اقدام کرد و فشارها چندان تاثیری در این مورد نداشتند.

لخ کاچینسکی، از دیگر چهره‌های اصلی مخالف حکومت نظامی یارزولسکی که از سال ۲۰۰۵ تا آوریل ۲۰۱۰، یعنی تا زمان مرگش در سقوط هواپیما رئیس جمهور لهستان بود نیز، اندکی پیش از مرگ به دفاع از یاروزلسکی برخاست. او قصد داشت حتی یک ماه بعد، یاروزلسکی را برای شرکت در مراسم پایان جنگ جهانی دوم در روسیه همراه خود به مسکو ببرد.

در محافل سیاسی و روشنفکری اما بیش از همه اقدام آدام میچینک بحث‌انگیز شد. میچنیک از چهره‌های قدر روشنفکران ناراضی لهستان در دوران حکومت کمونیست‌ها و از رهبران شاخص اتحادیه همبستگی بود. او سال ۱۹۸۹ نقشی پررنگ در برگزاری میزگرد و دوران گذار در لهستان داشت. میچنیک نیز سال ۱۹۹۳ یاروزلسکی را تحت حمایت خود گرفت. او با تاکید بر این که برخی تندروی های اپوزیسیون در سال ۱۹۸۱ هم باید در ارزیابی‌ها و تحلیل‌ها ملحوظ شود و نیز با اشاره به "نقش مثبتی" که یارزولسکی سال ۱۹۸۹ در برگزاری و فرجام موفقیت‌آمیز میزگرد دولت و مخالفان برای انتقال لهستان به دموکراسی داشت تلاش کرد جامعه روشنفکری لهستان نگاه "متعادل تری" به ژنرال و کارنامه‌اش پیدا کند.

به رغم این تجدیدنظرها کماکان بخش‌هایی از جامعه لهستان ارزیابی قبلی خود از کارنامه یاروزلسکی به عنوان "دیکتاتوری که با سرنیزه و بازداشت به جنگ مخالفان رفته" را حفظ کرده است. به لحاظ حقوقی نیز پرونده یاروزلسکی از جمله به دلیلی بیماری او و عدم حمایت بخشی از الیت سیاسی و اجتماعی لهستان از تعقیب این پرونده همچنان گشوده ماند و محکومیتی شامل حال او نشد.

مرگ یارزولسکی نیز اینک به بحث‌ها در باره کارنامه او دوباره رونق بخشیده است. به نظر می‌رسد که این موضوع تا اطلاع ثانوی و شاید تا زمانی که حاضران در تحولات دو سه دهه اخیر لهستان کم و بیش زنده‌اند بحثی داغ و حساس باقی بماند که بر سر آن اجماعی نسبی نیز در دسترس نباشد.


آخرین ویرایش: - -

 

لباس 180 ساله بر تن «لیلاحاتمی» در كن

1393/03/6 16:04نویسنده : Agostino Di Bartolomei

 


مرسوم است هنرمندان حاضر در جشنواره های فیلم، لباس های ویژه شركت در این مراسم را كه توسط مشهورترین طراحان مد و لباس آماده شده ، به تن كنند اما «لیلاحاتمی « در كن 2014 با یك سنت شكنی، لباسی را پوشید كه حدود 180 سال قدمت دارد و نمونه یی بارز از هنر سنتی ایران، یعنی «نقده دوزی» است. مهرنوش شاه حسینی ایده استفاده از این لباس تاریخی را به لیلاحاتمی داد. او آرشیتكتی است كه از سال 1374 داشته های معماری اش را به طراحی لباس وارد كرد و سرانجام از سال 1384 به شكل مستمر به طراحی لباس پرداخت و بیشتر با نام «سُها دیزاین» شناخته می شود. شاه حسینی در شرح ماجرای انتخاب این لباس در گفت وگو با ایسنا گفت: وقتی خبر انتخاب «لیلاحاتمی» برای داوری جشنواره فیلم كن منتشر شد، او با من تماس گرفت تا درباره لباس همفكری كنیم. ما 14 روز بیشتر تا آغاز مراسم فرصت نداشتیم. خانم حاتمی گفت، پیشنهادهایی را از خارج ایران برای طراحی و تهیه لباس گرفته، اما تاكید و نظر اصلی اش، انتخاب لباسی متناسب با فرهنگ ایرانی و همراه با حجاب و پوشیده بود. شاه حسینی درباره این لباس تاریخی ، توضیح داد: این كت ودامن به خانواده سنتی ما تعلق دارد و تا به امروز فقط یك بار از آن استفاده شده و پس از آن در صندوقچه شخصی و خانوادگی مان نگهداری می شد، مادرم فقط به خاطر ارادتی كه به «لیلاحاتمی» و خانواده او دارد، حاضر شد این لباس را در اختیار ما قرار دهد.


آخرین ویرایش: - -

 

تعداد کل صفحات ( 255 ) ... 2 3 4 5 6 7 8 ...